روز شنبه ۲ اسفند ۱۴۰۴ (۲۱ فوریه ۲۰۲۶)، در آستانه ۸ مارس، روز جهانی زن، کمیسیون زنان شورای ملی مقاومت ایران میزبان یک کنفرانس بین المللی با عنوان «رهبری زنان، ضرورت یک ایران آزاد و جمهوری دموکراتیک» در پاریس بود. در این کنفرانس که با حضور زنان قانون‌گذار، دانشگاهیان ، متفکران و شخصیت های برجسته سیاسی برگزار شد، سخنرانان بر مسئله مشارکت سیاسی و رهبری زنان به عنوان عنصر تعیین کننده در یک جامعه دموکراتیک انگشت گذاشتند.
در این کنفرانس نایکه گروپیونی عضو کمیسیون خارجی پارلمان ایتالیا،حضور داشت و سخنرانی کرد. مشروح سخنرانی در زیر آمده است:
نایکه گروپیونی: اشرف ۳: نمادی از یک آلترناتیو دموکراتیک مبتنی بر برابری جنسیتی و قانون‌مداری
خانم رئیس‌جمهور رجوی عزیز، دوستان عزیز،
همواره حضور در کنار شما برای من مایه شوق و افتخار است و صمیمانه از خانم رئیس‌جمهور رجوی بابت این دعوت سپاسگزارم. مایلم سخنانم را با نقل قولی از ایشان آغاز کنم: «زنان نیروی تغییر هستند.» نخستین بار که این جمله را شنیدم، آن را همچون فراخوانی به مسئولیت‌پذیری احساس کردم.
در ایران، زن بودن به معنای تحمل تبعیضی است که در نهادها ریشه دوانده است. به معنای برخورداری از حقوقی کمتر در چارچوب قانون است. به این معناست که بدن، صدا و آزادی یک زن به موضوع کنترل دولت تبدیل می‌شود. رژیم، سلطه بر زنان را به ابزاری برای تحکیم قدرت خود بدل کرده است و از همین روست که وقتی زنان قیام می‌کنند، تمام ساختار این نظام دچار شکاف می‌شود. امروز این خود زنان هستند که نشان می‌دهند این قدرت شکست‌ناپذیر نیست.
دختران جوان در خیابان‌ها، مادرانی که خواهان عدالت هستند، زنانی که حجاب اجباری را نپذیرفته‌اند، از سر لجاجت یا اعتراض بی‌هدف دست به اقدام نزده‌اند. آنان برای به دست آوردن آزادی برخاسته‌اند. برای داشتن کشوری برخاسته‌اند، برای زندگی در کشوری عادی که در آن کسی به خاطر یک اندیشه بازداشت نشود، به دلیل یک انتخاب مجازات نگردد و کرامت انسانی حقی سلب‌ناشدنی باشد، نه امتیازی اعطایی.
خانم رجوی، شما همواره تأکید کرده‌اید که رهبری زنان یک ضرورت راهبردی است و امروز ما معنای عمیق این سخن را به‌روشنی درمی‌یابیم. تغییر یک دولت کافی نیست، بلکه باید ماهیت شیوه اعمال قدرت را دگرگون کرد.
دوستان، قدرتی که بر سلطه استوار باشد، سرکوب می‌آفریند و قدرتی که بر برابری ریشه داشته باشد، دموکراسی می‌زاید.
من افتخار آن را داشتم که از اشرف ۳ دیدار کنم؛ تجربه‌ای که عمیقاً بر من تأثیر گذاشت. آنجا دریافتم که مقاومت یک مفهوم انتزاعی و نظری نیست، بلکه سازمان‌دهی عینی، انضباطی استوار و چشم‌اندازی آینده‌نگر است. این مقاومت در وجود زن و مردانی تجسم یافته که زندگی خود را وقف آزادی میهنشان کرده‌اند. با بازماندگان زندان، آزار و تبعید دیدار کردم، اما در آنان دلسردی ندیدم، بلکه روشنی فکر، شایستگی و حس مسئولیت را مشاهده کردم.
اشرف ۳ گواهی ملموس بر وجود یک آلترناتیو دموکراتیک است که بر برابری جنسیتی و احترام به حاکمیت قانون بنا شده است. این مکان تنها یادآور یک مبارزه نیست، بلکه ستون اصلی آینده‌ای ممکن است.
نایکه گروپیونی: زنان ایرانی برابری می‌خواهند
زنان ایرانی خواهان امتیاز نیستند، بلکه برابری می‌طلبند. آنان تقاضای حمایت ویژه ندارند، بلکه حقوق خود را مطالبه می‌کنند. آنان می‌خواهند آزادانه سرنوشت خویش را رقم بزنند. ما نمی‌توانیم روی برگردانیم، زیرا انکار آزادی به معنای انکار آن برای کل جامعه است.
اجازه دهید پیش از پایان، سلامی گرم به همه دوستان در اشرف که مرا چون خواهری پذیرفتند، تقدیم کنم. از انرژی شما سپاسگزارم. شجاعت شما الهام‌بخش است. ما در کنار شما هستیم. من در کنار شما هستم. زنان ایتالیا در کنار شما هستند. ایتالیا در کنار شماست. شما پیروز خواهید شد و ما متحدانه پیروز خواهیم شد.
در پایان، می‌خواهم با احترامی عمیق از خانم رئیس‌جمهور رجوی یاد کنم، زیرا ایشان تجسم مقاومت‌اند. رهبری که سر فرود نمی‌آورد. الگوی ما. چراغی خاموش‌نشدنی در مبارزه برای آزادی ایران. در چهره ایشان، نیروی حقیقی تغییر می‌درخشد. ایران نوین. ایرانی که شایسته آن هستیم.
روز زن را به زنان شجاع و آزاد تبریک می‌گویم.
