تظاهرات ایرانیان در پاریس، روز یکشنبه ۲۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در میدان سن میشل و در همراهی با قیام سراسری مردم ایران برگزار شد. این تجمع با هدف گرامی‌داشت یاد قربانیان قیام های مردمی ایران و تأکید بر ضرورت اجرای عدالت برای جان‌باختگان سرکوب‌های حکومتی شکل گرفت.
شرکت‌کنندگان، که هواداران شورای ملی مقاومت ایران بودند، با روشن‌کردن شمع، یاد جان‌باختگان قیام را زنده نگه داشتند و با سر دادن شعارهایی چون «نه شاه، نه شیخ» و «نه به دیکتاتور»، بر رد همه اشکال دیکتاتوری، چه حکومت کنونی و چه بازگشت به سلطنت، تأکید کردند؛ شعاری که بازتاب مستقیم خواست‌های مطرح‌شده در داخل ایران است. در جریان این تظاهرات، خانم زینت میرهاشمی، عضو شورای ملی مقاومت ایران و عضو کمیته مرکزی سازمان فداییان خلق ایران ، به ایراد سخنرانی پرداختند.
کیسه های سیاه، نمادهای درد و اراده‌ی شکست‌ناپذیر برای مقاومت
اول از همه به شهدا درود می‌فرستم و به خانواده هزاران فرد شجاعی که در خیابان‌ها بودند و گلوله های مزدوران خامنه ای نصیبشان شد تسلیت می‌گویم. اسامی و تصاویر شهدا زیر چشمان ما هست و این‌ها فقط اسم نیست بلکه یک یادآوریست. این یادآوری که مبارزه ادامه دارد و ما ایستاده‌ایم تا به آخر. یاد آنها و مبارزه آنها ابدیست.
پلاستیک‌های سیاهی که اجساد آنها را داخلش گذاشتند و در برابر بعضاً میلیون‌ها تومان به خانواده ها برگرداندند، شواهدی از جنایات این رژیم است. یک جنایت وحشتناک، یک قتل عام. مرگ نسلی که در پی آزادیست و مخالف استبداد است. این کیسه‌ها سمبل درد و رنج و خواست این زنان و مردان خشمگین است. افرادی که برای آزاد شدن از شر استبداد در خیابان ماندند و قربانی دیکتاتوری ولی‌فقیه شدند.
اجسادشان در این کیسه‌ها بیش از پیش چهره همه کسانی را سیاه خواهد کرد که چشمانشان را بر روی این جنایت بستند و همچنان می‌بندند. آنچه در سه هفته گذشته در ایران رخ داد بار دیگر نشان داد که مردم ایران تصمیم گرفتند که خودشان سقوط دیکتاتوری مذهبی را رقم بزنند. و انقلابی را به وجود بیاورند که هدفش آزادی، دموکراسی و عدالت اجتماعی است.
انقلابی که در سال ۱۳۵۷ توسط استبداد مذهبی و بنیادگرایان ارتجاعی ربوده شد. مردم ایران شایسته یک جمهوری دموکراتیک مبتنی بر جدایی دین و دولت هستند. آزادی نمی‌تواند با بازگشت به گذشته رقم بخورد. جایگزین کردن یک دیکتاتوری مذهبی با نوع دیگری از قدرت تحمیلی، به اصطلاح سلطنتی. ما اینطوری به آزادی دست نخواهیم یافت.
تشکر میکنم که به سخنانم گوش دادید.
