صدویکمین هفته کارزار «سه شنبه های نه به اعدام» با تداوم اعتصاب غذای زندانیان در ۵۵ زندان سراسر کشور برگزار شد؛ کارزاری که پس از بیش از صد هفته، دیگر صرفاً یک حرکت اعتراضی درون زندان‌ها نیست، بلکه به نمادی پایدار از مقاومت و شجاعت جمعی و دفاع از کرامت انسانی تبدیل شده است. استمرار این کارزار در شرایط سخت و سرکوب‌گرانه، نشان‌دهنده آن است که حتی در بسته‌ترین فضاها نیز مطالبه عدالت و حق حیات خاموش نشده و امید همچنان زنده مانده است.
بر اساس بیانیه منتشرشده در صدویکمین هفته سه شنبه های نه به اعدام، برگزارکنندگان ضمن قدردانی از حمایت گسترده مردم و خانواده‌ها در صدمین هفته این کارزار، خواستار تقویت همبستگی عمومی با جنبش «نه به اعدام» شدند. در این بیانیه تأکید شده است که گسترش حمایت اجتماعی می‌تواند ابزار سرکوب و اجرای احکام اعدام را تضعیف کرده و مسیر لغو این مجازات غیرانسانی را هموار سازد.
در بخش دیگری از این بیانیه، کارزار سه شنبه های نه به اعدام همزمان با میلاد مسیح، سال نو میلادی را به مسیحیان تبریک گفته و برای تمامی شهروندانی که زیر فشار و سرکوب حکومت دینی قرار دارند، آرزوی آزادی و رهایی کرده است. در این متن با نقل‌قولی از عیسی مسیح آمده است: «از کسانی که جسم را می‌کشند اما قادر به کشتن جان نیستند، نترسید.»
صدویکمین هفته این کارزار در شرایطی برگزار شد که همزمان، اعتراضات و اعتصاب بازاریان تهران از روز یکشنبه آغاز شده و دامنه آن به شماری از شهرهای دیگر نیز گسترش یافته است.
نقش محوری خانواده‌های دادخواه
در کنار اعتراضات مردمی، خانواده‌های زندانیان سیاسی و خانواده‌های جان‌باختگان سال‌های اخیر نقشی محوری در تداوم و گسترش کارزار سه شنبه های نه به اعدام ایفا کرده‌اند. حضور مستمر مادران، پدران و دیگر اعضای خانواده‌های دادخواه با تصاویر عزیزانشان، به یکی از شاخص‌ترین جلوه‌های این حرکت اعتراضی بدل شده است.
این خانواده‌ها با سر دادن شعارهایی چون «نه به اعدام»، «از سه شنبه های نه به اعدام حمایت کنید»، «اعدام هرگز و برای هیچ‌کس» و «فرزندانمان را آزاد کنید»، خواست خود را به‌روشنی بیان کردند.
این حضور تلاشی آگاهانه برای توقف چرخه اعدام به شمار می‌رود؛ ایستادگی‌ای که به باور بسیاری، نقش تعیین‌کننده‌ای در تبدیل این کارزار به یک حرکت اجتماعی فراگیر داشته است.
گسترش کم‌سابقه اعتراضات در صدویکمین هفته
کارزار سراسری سه شنبه های نه به اعدام در صدویکمین هفته خود وارد مرحله‌ای تازه از تأثیرگذاری شده است. این حرکت که نزدیک به دو سال به صورت هفتگی در زندان‌ها و شهرهای مختلف جریان دارد، در هفته جاری با مشارکت گسترده خانواده‌های دادخواه، دانشجویان و اقشار متنوع اجتماعی، به یکی از فراگیرترین مقاطع خود رسید. افزایش شتاب صدور و اجرای احکام اعدام، به‌ویژه علیه زندانیان سیاسی و جوانان، موجب شده است که این کارزار از یک اعتراض محدود فراتر رفته و به فریادی سراسری در دفاع از «حق حیات» و علیه احکام اعدام تبدیل شود.
