با توجه به پیامدهای گوناگون ازدواج های زودرس، بسیاری از کارشناسان مسائل اجتماعی، این پدیده را چالشی به شمار می آورند که تهدیدهایی جدی را پیش روی سلامت فردی و اجتماعی افراد قرار می دهد.
از این دیدگاه، آسیب های گریزناپذیر روحی و جسمی، پیامدهای نامطلوب اجتماعی همچون ازدواج های ناکام، از هم پاشیدگی خانوادگی، گسترش طلاق، بی سوادی و حتی معضلاتی چون اعتیاد و فحشا از نتایج مستقیم ازدواج کودکان به شمار می رود.
البته برخی صاحبنظران مسائل اجتماعی به این پدیده نگاهی نسبی گرایانه تر دارند.
فیروزه مهاجر، نویسنده و استاد دانشگاه تهران، طي گفتگوي گناه را به گردن خانواده هاي كودكان انداخته و گفت، در بررسی پدیده ازدواج کودکان، بهتر است حرف خانواده های عروسان خردسال و نوجوان را شنید، زیرا آن ها حتما بیشتر از ما بچه هایشان را دوست دارند. باید دید، دختران یاد شده از چه خانواده هایی بوده اند.
مهر انگیز مروتی، نماینده سابق مجلس از ازدواج کودکان به عنوان آسیبی اجتماعی یاد کرده و اعترف كرد، این پدیده که می توان آن را نسل کشی یا دخترکشی نامید، برآمده از فقر اقتصادی و فرهنگی است.
مجمع تشخیص مصلحت رژيم در سال 1381 سن ازدواج برای دختران و پسران را به ترتیب 13 و 15 سال خورشیدی تعیین كرد. همين مجمع در اصلاحیه سال 1381، با قيد جمله ”بنا بر خواست پدر یا جد پدری و تشخیص دادگاه، دختران زیر 13 سال هم بتوانند به عقد ازدواج درآیند” مسير استثمار دختران را هموار تر كرد.
نمايند مجلس رژيم از مشهد، سید امیر حسین قاضی زاده هاشمی گفت: آمار اعلام شده در مورد ازدواج های زودهنگام (بیش از 40 هزار نفر در سال 1392)، شمار زیادی نیست. وقتی دختر و پسر ما از نظر جسمی بالغ میشوند، نباید ازدواج را که امری حلال است، حرام اعلام کنیم.
وي ادامه داد: در شماری موارد، بلوغ در سنین پایین تر از سن قانونی ازدواج رخ می دهد و با بلوغ زودرس روبرو می شویم. در این شرایط، تغییر قانون بی معنی و زمینه ساز روابط غیر متعارف یا سرکوب امیال و خواسته های غریزی است.
نماينده ديگر مجلس رژيم، مهدی عیسی زاده با بيشرمي گفت: با توجه به مشکلات اقتصادی فراوان، برخی حتی با سن بالا نیز نمی توانند چرخ های زندگی را بچرخانند. من به طور کلی مخالف ازدواج با سنین پایین نیستم، با این حال، مشکلات زیادی پیش روی زندگی مستقل زوج های جوان وجود دارد. (ايرنا- 15/5/96)
