طی روزها ۷ و ۸ آبان تجمعات متعددی در نقاط مختلف ایران در اعتراض به غارتگری های ارگانهای حکومتی شکل گرفته که زنان در همگی آنها نقش چشمگیر و پیشتاز داشته اند.
روز ۸ آبان غارت شدگان موسسه پدیده و آرمان (البرز ایرانیان) تجمع خود را در مقابل سازمان ملل در تهران تشکیل دادند.
آنها شعار دادند: «جان فدا می کنیم در ره آزادگی، وای از این ظلم» و «دروغ حاکمیت، خیانت است به ملت».
مالباختگان موسسه آرمان وحدت نیز مقابل استانداری خوزستان در اهواز تجمع کردند و خواستار باز پس گرفتن سپرده های خود شدند. آنها همراه با کوبیدن بر طبل شعار دادند: «تا پول ما به باده، هر روز همین بساطه».
جمعی از بازنشستگان نیز در همین روز مقابل سازمان برنامه و بودجه تجمع کردند. بازنشستگان کشوری طی بیانیه ای که از پیش در اینترنت منتشر شده است، اعلام کرده بودند که تحصن خود را از روز ۸ آبان شروع کرده و تا روز نهم و دهم و یازدهم آبان ادامه خواهند داد.
بازنشستگان در تجمع خود از جمله شعار دادند: «حقوق ما ریالیه، هزینه ها دلاریه»، «ما همه همبسته ایم، از وعده ها خسته ایم» و «سی و هشت سال گذشته، عدالت کجا رفته».
روز یکشنبه ۷ آبان ۹۶ نیز کارکنان و پرستاران بیمارستان امینی لنگرود در اعتراض به عدم پرداخت یکساله مطالبات شان دست به تجمع زدند. یک سال است که مطالبات پرستاران در استان گیلان پرداخت نشده است.
