در ادامه موج مخالفت‌های مردمی با صدور و اجرای احکام اعدام در ایران، خانواده‌های زندانیان سیاسی، وحید بنی‌عامریان و پویا قبادی، با انتشار یک ویدئوی اعتراضی، نسبت به خطر اعدام فرزندان شان هشدار داده و خواستار پایان دادن به سرکوب و آزادی فوری زندانیان سیاسی شدند.
در این ویدئو که بازتابی از شجاعت و صدای خانواده‌های قربانیان سرکوب حکومتی است، والدین این دو زندانی با در دست داشتن پلاکاردهایی با شعارهایی نظیر «نه به اعدام»، «زندانیان سیاسی را آزاد کنید» و «اعدام نکنید»، به شدت به وضعیت اسفناک زندان‌ها، به‌ویژه زندان فشافویه، اعتراض کردند.
هفتاد و پنجمین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در ۴۷ زندان مختلف
روز سه‌شنبه ۱۰ تیر ۱۴۰۴، زندانیان در ۴۷ زندان سراسر ایران برای هفتاد و پنجمین هفته پیاپی به اعتصاب غذا دست زدند؛ کمپین سه شنبه های نه به اعدام نخستین بار از زندان قزل‌حصار و در واکنش به اعدام زندانیان سیاسی آغاز شد و اکنون به نماد همبستگی و مقاومت سازمان‌یافته در برابر سیاست اعدام حکومتی بدل شده است.
در بیانیه مشترک این هفته شرکت‌کنندگان در این کارزار آمده است: «تصویب مصوبه اخیر مجلس فرمایشی حکومت در جهت افزایش سرکوب و تشدید اعدام‌ها، به‌ویژه علیه مخالفان و زندانیان سیاسی، در کنار روند افزایشی اجرای احکام اعدام، نشان از جامعه‌ای انفجاری و وجود حکومتی سرکوبگر و نامشروع دارد که برای حفظ بقای خود، “حق حیات” شهروندان را قربانی می‌کند.»
گسترش صدای اعتراض در سطح شهرها
هم‌زمان با اعتصاب در زندان‌ها، خیابان‌ها و فضاهای عمومی ده‌ها شهر ایران نیز بار دیگر صحنه اعتراضات مردمی بود. در تهران، تبریز، رشت، بابل، بابلسر، فومن، سنقر، قائمشهر و شهریار، خانواده زندانیان سیاسی و سایر شهروندان با در دست داشتن تراکت‌ها و بنرهایی با شعارهایی نظیر:
- زندانی سیاسی آزاد باید گردد
- این آخرین پیامه، اعدام کنی قیامه
- آتش جواب اعدام
- نه به اعدام
پیام روشنی را به حاکمیت مخابره کردند: ادامه اعدام‌ها نه‌تنها نشانه قدرت نیستند، بلکه نشانه بحران مشروعیت و ترس از صدای مردم است.
