«با مرگ جسمانی، تفکر از بین نمیرود»
پریسا کمالی، زندانی سیاسی که در حال سپری کردن محکومیت ۸ سال و ۶ ماهه خود در زندان مرکزی یزد است، با انتشار یک پیام صوتی با شجاعت تمام از پشت میلههای زندان، سالگرد شهادت بنیانگذاران سازمان مجاهدین خلق ایران را گرامی داشت.
۴ خرداد، یادآور شهادت محمد حنیفنژاد، سعید محسن و علیاصغر بدیعزادگان در سال ۱۳۵۱، به دست رژیم شاه است.
عهد پایداری و ادامه ایستادگی
پریسا کمالی که به اتهام «عضویت در سازمان مجاهدین خلق» و «توهین به [خامنه ای]» محکوم شده است، در این فایل صوتی از زندان، بر تعهد خود به آرمانها و رهبری این سازمان، مسعود و مریم رجوی، تأکید کرد.
پریسا کمالی در این پیام صوتی با درود به روان پاک شهدای بنیانگذار گفت: «سوگند تا زمانی ديكتاتور و ظالم وجود دارد و تا زمان تحقق آرمانهایمان دست در دست برادر مسعود و خواهر مريم راهتان را ادامه میدهم.»
بقای تفکر؛ فراتر از حذف فیزیکی
این زندانی سیاسی در پیام خود، شباهت مستقیمی میان دیکتاتوری شاه و رژیم ملایان ترسیم کرد و گفت که دیکتاتورها همواره برای بقای خود به خشونت و حذف متوسل میشوند.
- منطق دیکتاتورها: کمالی اظهار داشت: «۴ خرداد در سال ۱۳۵۱ گویای این است که دیکتاتور هر کسی و در هر لباسی که باشد، با حذف و اعدام برای بقا تلاش میکند.»
- ماندگاری آرمان: وی در ادامه با تأکید بر اینکه رژیمها از درک این واقعیت عاجزند که «با مرگ جسمانی تفکر از بین نمیرود»، پیام خود را با این عبارت به پایان رساند: «کهکشان پرستاره راه آزادی گواه ماست.»
حکم سنگین پریسا کمالی نمودی از سرکوب گسترده و سیستماتیک مبارزان و مخالفان در جریان دادرسیهای ناعادلانه در ایران است؛ زندانیانی که در تبعید و در زندانهایی مانند زندان یزد، با شرایط سخت و فشارهای مضاعف روبهرو هستند.
