وضعیت زنان زندانی در زندانهای رژیم ایران بسیار دردناک و اسفبار است. زنان در پشت دیوارهای زندانهای سیاه ولایت فقیه با ضایع شدن اولیه‌ترین حقوق انسانی یک زندانی، طعم تلخ توهین و تحقیر و زجر و درد را می‌چشند. جانهایشان روز به روز فرسوده شده و در معرض خطر بیماری و مرگ قرار می‌گیرند. زندان لاکان رشت و مرکز اصلاح و تربیت زنان در کرمانشاه در شمار زندانهایی هستند که زنان زندانی در آن در وضعیتی اسفناک به سر می‌برند.
زندان مرکز اصلاح و تربیت نسوان زندان لاکان رشت و بندهای آن
بند زنان زندان لاکان رشت با نام «مرکز اصلاح و تربیت نسوان زندان لاکان» در جاده رشت – لاکان، صد متر پس از تقاطع کمربندی فومن – سراوان واقع شده است.
بندهای مخصوص زنان در زندان لاکان رشت از این قرارند: قرنطینه، اعتکاف، شکیبایی، کوثر، محکومین و کانون.
بند قرنطینه، با عرض ۶ و طول۲۰ متر و ۱۴ تخت دو نفره، با شروع کرونا، به اتاق ترک اعتیاد تبدیل شد. تعداد زندانیان در بند قرنطینه از ۷ تا ۳۰ نفر متغیر است. در این بند به صورت دائم ورودی و خروجی وجود دارد.
بند اعتکاف، بندی است که به دلیل نگهداری بازداشتی‌هایی که در انتظار صدور حکم و یا آزادی هستند، از سایر بندهای زندان پر جمعیت‌تر و شلوغ‌تر است.
بند شکیبایی، مربوط به زندانیانی است که حکم آنها صادر شده و دوران حبس خود را می‌گذرانند.
بند کوثر، معروف به حکم بالایی ها است و معمولا زندانیانی در آن محبوسند که حکم‌های سنگین دارند.
بند محکومین، با دو اتاق و یک حیاط متوسط، فاقد هرگونه امکانات است. یک اتاق متعلق به متهمین و محکومیت قتل با عنوان «زیرقصاص» است. دیگری به سایر محکومیت‌های کیفری تعلق دارد. حضور تعداد زیاد زندانی که به صورت تنگاتنگ در اتاقها حضور دارند، و سروصدای ناشی از آن، وضعیت را برای زندانیان غیرقابل تحمل می‌کند.
بند کانون، یک اتاق و حیاط بسیار کوچک و بدون امکانات است. ورودی بند با نرده از دیگر بندها جدا شده است.
وضعیت زنان زندانی در مرکز اصلاح و تربیت زندان لاکان رشت
وضعیت زندانیان زن، به خصوص زندانیان عادی در زندان لاکان رشت بسیار اسفناک است.
برخورد زندانبانان و عوامل زندان با زنان زندانی بسیار تحقیرآمیز و خردکننده است. بیشتر زندانبانان مزدبگیرانی هستند که به خاطر مزدی ناچیز به این شغل گمارده شده اند. برخی دیگر نیز از اعضای خانواده عناصر اطلاعاتی یا بدنه نظام هستند. از جمله می‌توان از دو زندانبان زن به نامهای «خبری» و «فرجی» نام برد که از اعضای خانواده‌های وابسته به حاکمیت و ماموران وزارت اطلاعات می‌باشند.
وضعیت گران و بی کیفیت آب و غذا در زندان لاکان رشت
زنان زندانی مجبورند تمامی مایحتاج خود را از فروشگاه گرانفروش و بی کیفیت زندان خریداری کنند. عوامل زندان اجناس را چند برابر قیمت نسبت به بیرون فروخته و پول به جیب می‌زنند. از این رو زندانیان نام فروشگاه را «چاه نفت» گذاشته‌اند!
خانواده زندانیان نیز با حقوقی که دارند امکان رساندن پول به عزیزانشان برای خرید مواد غذایی را ندارند و زندانیان مجبورند با غذای بی کیفیت و تکراری زندان سر کنند.
در زندان شیر، میوه و سبزیجات تازه وجود ندارد و هفته‌ای تنها ۱۵۰ گرم لبنیات به هر زندانی تعلق می‌گیرد. جیره‌ی غذای زندان بسیار ناچیز است و عموما زندانیان گرسنه می‌مانند. جیره غذایی برای همه بندها یکسان نیست و به خصوص زندانیان زن بند اعتکاف که مربوط به بازداشتی‌ها است، اغلب جیره‌ی کمتری دارند.
جیره‌ی صبحانه از شب قبل بین زندانیان توزیع می‌شود که عموما شامل یک تکه نان، یک قوطی ۵۰ گرمی مربای هویج با طعم بسیار بد و عجیب و چای ولرم است. چای خشک، شکر و قند به صورت ماهانه در بندها توزیع می‌شود و در صورتی که یک زندانی در روزهای میانی ماه، وارد زندان و بندهای آن شود، از جیره‌ها محروم است.
در زندان لاکان رشت، سهم هفتگی پنیر برای هر نفر صد گرم است. تره بار هفته‌ای یک بار با کیفیت بسیار پایین ولی بسیار گرانتر از قیمت بیرون، فروخته می‌شود که هر بار شامل ۳ تا ۴ جنس است و به صورت محدود و با سفارش قبلی تهیه می‌شود. مثلا یک بار که زندانیان درخواست بادمجان کردند، از هر بارِ ۲۰ کیلویی بادمجان‌ها، حدود ۴ کیلوی آن خراب بود.
آب آشامیدنی در برخی بندها وجود ندارد و زندانیان مجبورند آب را نیز با قیمت گران از فروشگاه بخرند. اعتراض زندانیان به این وضعیت تاکنون راه به جایی نبرده است.
وضعیت نابسامان دارو و درمان
در زندان فقط پزشک عمومی وجود دارد و برای بیماری‌های تخصصی، هیچ رسیدگی صورت نمی‌گیرد.
یک زندانی که نیاز به پزشک متخصص داشته باشد باید از هفت خان بگذرد تا بتواند تأیید رئیس زندان را بگیرد.
در داروخانه زندان فقط داروی مسکن یافت می‌شود و بقیه داروها باید توسط خانواده به زندانی برسد. این در صورتی است که از جانب رئیس یا سایر عوامل زندان مانع تراشی صورت نگیرد.
زندانیان بیمار از هیچ امکان ویژه‌تری برخوردار نیستند به خصوص کسانی که به دیابت مبتلا هستند، امکان رعایت رژیم غذایی را ندارند.
عدم وجود امکانات رفاهی در زندان لاکان رشت
تنها امکان زنان زندانی در زندان لاکان رشت استفاده از هواخوری برای ورزش است. از کتاب و روزنامه در زندان خبری نیست. آموزش‌های فرهنگی زندان تنها شامل آموزش‌های مذهبی است و آموزش دیگری به زندانیان تعلق نمی‌گیرد. اتاقی به نام زینبیه در زندان است که جلسات مذهبی در آن برگزار می‌شود.
وضعیت زنان زندانی در زندان کانون اصلاح و تربیت کرمانشاه
وضعیت زندانیان زن در بند زنان زندان کانون اصلاح و تربیت کرمانشاه، نیز اسفناک گزارش شده است. این زندان در چند کیلومتری شهر کرمانشاه به سمت سنندج قرار دارد و شامل دو بخش زندان کودکان و زنان است.
بنا به گفته خانواده زندانیان، هم‌اکنون حدود ۷۰ زن و یک کودک در ۵ اتاق این بند نگهداری می‌شوند و به دلیل نبود تخت بیشتر نفرات روی زمین می‌خوابند. به رغم تراکم بیش از حد جمعیت در فضای بسته و غیربهداشتی، سرویس‌های بهداشتی و حمام بدون درب و کمبود دستگاه‌های تهویه هوا در بند، به دستور رئیس زندان، ادریس عبدی، زندانیان تنها از ساعت ۱۷ تا ۱۹ هواخوری دارند.
کیفیت غذای زندان بسیار پایین و مواد خوراکی فروشگاه زندان بسیار گران است.
رئیس زندان، با فشار بر زنان زندانی و اجباری کردن شرکت در کلاس‌های فرهنگی و دینی، زندانیانی که از حضور در این کلاس‌ها خودداری کنند را از حق ملاقات هفتگی حضوری با خانواده محروم می کند.
در بهداری این زندان هیچ پزشک متخصصی وجود ندارد و در موارد اورژانس نیز انتقال زندانیان بیمار به دلیل نبود آمبولانس با تاخیر چند ساعته و گاها چند روزه صورت می‌گیرد.
ادریس عبدی، رئیس زندان و هاجر کورانی از کارمندان حفاظتی در برابر هر گونه اعتراض زندانیان، به آنها توهین کرده و اقدام به ضرب و شتم آنان و در مواردی انتقال به سلول انفرادی با دست‌بند و پابند می‌کنند.
