این وضعیت به طور خاص برای زندانیانی که کف خواب هستند مشکل ایجاد کرده است
فاضلاب زندان قرچک در هواخوری بندها بالا زده است. علاوه بر مشکل فاضلاب زندان قرچک، آب شرب نیز قطع شده است و مسئولین زندان پاسخگو نیستند.
زندانیان محبوس در زندان قرچک که در این شکنجه گاه از ابتدای ترین حقوق انسانی خود محرومند هر روز با مشکلات جدیدی رو به رو می شوند.
روز سه شنبه ۱۷ خرداد ۱۴۰۱، فاضلاب زندان قرچک از کف محوطه هواخوری بالا زده و به تدریج همه کف هواخوری بندهای ۵ و ۶ و ۷ و ۸ را پوشانده است، طوریکه امکان وارد شدن به محوطه هواخوری وجود ندارد. همه فضای زندان را بوی تعفن پر کرده و به طور خاص شب ها حال زندانیان از بوی بد، خراب می شود.
از طرف دیگر باجه های تلفن زندانیان در هواخوری قرار دارد و زندانیان باید برای تلفن زدن از میان فاضلاب عبور کنند.
جاری شدن فاضلاب زندان قرچک در کنار گرمای هوا و نبود سیستم تهویه، موجب هجوم حشرات و ایجاد مشکلات تنفسی برای زنان محبوس در این بندها شده است. مسئولین زندان قرچک علیرغم بالا زدن فاضلاب زندان قرچک و اعتراض زنان زندانی برای رسیدگی این مشکل هیچ اقدامی نکردند.
جاری شدن فاضلاب زندان قرچک در بندها در حالی است که بعضی از زنان کف زندان می خوابند. این موضوع برای زندانیان کف خواب مشکلات را چند برابر کرده است.
زندانیان زن در بند ۳ زندان قرچک با مشکلات زیرساخت در فاضلاب مواجه هستند.
وضعیت به طور خاص در بند مادران که با بچه های یک تا ۵ساله در آنجا محبوس می باشند به طور مضاعف غیربهداشتی و نگران کننده است.
همزمان لوله آب شرب زندان هم که پس از تصفیه یا جوشاندن قابل شرب می شود قطع شده است.
یک منبع مطلع خبر داد: «جاری شدن فاضلاب در کف سالن ها، موجب هجوم حشرات شده و آلودگی گاز آمونیاک نیز مشکلات تنفسی برای زندانیان محبوس در این بندها ایجاد کرده است.» وی اضافه کرد: «همچنین سیستم تصفیه آب زندان از کار افتاده و کیفیت غذای زندانیان نیز افت کرده است.»
وضعیت اسفناک زندان با بالا زدن فاضلاب زندان قرچک وخیم تر شده است
وضعیت به وجود آمده برای این زنان علاوه بر مشکلات قبلی و فشارهایی که از طرف مسئولین زندان به آنها وارد می شود مصداق شکنجه زندانیان است.
کمیسیون زنان شورای ملی مقاومت ایران در سندی با عنوان نگاهی به وضعیت بند زنان در زندان های ایران گزارش مفصلی از وضعیت زنان زندانی ارائه کرده است. در این گزارش به برخی از مشکلات زنان در زندان قرچک ورامین از جمله: نبود امکانات اولیه رفاهی، مشکل سیستم فاضلاب، آب شور، قطعی مداوم آب در فصل گرما، همچنین کمبود امکانات پزشکی و بهداشتی و تراکم بالای زندانیان اشاره شده است.
وضعیت وخیم بهداشتی زندان قرچک حتی به رسانه های حکومتی نیز راه باز کرد.
زندان زنان قرچک محل حبس حدود ۲۰۰۰ زندانی زن می باشد. در این زندان تفکیک جرائم وجود ندارد و زندانیان سیاسی در میان مجرمان عادی و زندانیان خطرناک نگه داشته می شوند. بسیاری از زنانی که در جریان قیام های آبان و دی ۹۸، بازداشت شدند در این زندان به سر می برند و هیچ کدام اجازه رفتن به مرخصی پیدا نکرده اند.
یکی دیگر از موضوعات گزارش شده از زندان قرچک تجاوز به زندانیان است. دوربین های امنیتی سرویس بهداشتی و حمام توسط زندانیان با جرایم خشن شکسته شده و از این فضا برای ضرب و شتم و تجاوز به زندانیان استفاده می‌شود. مسئولان زندان با وجود اطلاع از این وضعیت نه تنها اقدام به تعمیر و یا نصب دوربین های جدید نمی‌کنند، بلکه مددکاری زندان نیز نسبت به پدیده تجاوز در زندان بی توجه است.
