گزارش سالانه وزارت خارجه آمریکا در مورد نقض حقوق بشر در تاریخ ۲۴ فروردین ۱۴۰۱ منتشر شد.
در بخشی از این گزارش درباره وضعیت حقوق بشر در ایران، به وضعیت زندانیان و بازداشت شدگان سیاسی اشاره شده و در مورد زندانی سیاسی مریم اکبری منفرد چنین آمده است: «در ماه مارس مقامات (رژیم ایران) مریم اکبری منفرد را به عنوان اقدامی تلافی جویانه به خاطر امضای نامه سرگشاده ای که دولت را به محروم کردن زندانیان از مراقبت های پزشکی متهم می کرد، از زندن اوین به زندانی در ۱۲۴ مایلی (زندان سمنان) خانواده اش منتقل کردند. اکبری منفرد نزدیک به ۱۲ سال به دلیل عدالت خواهی در مورد خواهر و برادرهایش که در سال ۱۹۸۸ ناپدید و به صورت فراقضایی اعدام شدند، زندانی بود. مقامات در ابتدا اکبری منفرد را به اتهام حمایت از گروه ممنوعه اپوزیسیون مجاهدین خلق در سال ۲۰۱۰ محاکمه و به جرم محاربه محکوم کردند.»
در این گزارش همچنین در مورد وکلایی که از زندانیان سیاسی دفاع می کنند آمده است که اغلب به دلیل انجام فعالیت های حرفه ای منظم دستگیر، بازداشت و در معرض مجازات ها و مجازات های سنگین قرار می گرفتند. دولت به زندانی کردن وکلا ادامه داده است.
گزارش سالانه وزارت خارجه آمریکا همچنین یادآور شده است که رژیم ملایان برای برخی زندانیان سیاسی سابق ممنوعیت سفر صادر کرده و آنها را تا سالها پس از حبس از کار در مشاغل خود محروم می کند.
این گزارش همچنین خاطرنشان کرده است که رژیم ایران به سازمان های بشردوستانه بین المللی یا نمایندگان سازمان ملل اجازه دسترسی به زندانیان سیاسی را نداده است.
گزارش سالانه وزارت خارجه آمریکا در مورد نقض حقوق بشر در ایران
گزارش سالانه وزارت خارجه آمریکا در مورد نقض حقوق بشر در ایران شامل گزارش های معتبر از موارد زیر نیز می باشد:
قتل های غیرقانونی یا خودسرانه توسط دولت و عوامل آن، معمولاً اعدام ها به خاطر جرائمی که با استانداردهای قانون بین المللی برای جدی ترین جرائم همخوان نیست یا به خاطر جرائم ارتکابی توسط مجرمان نوجوان، و همچنین پس از محاکمات بدون تشریفات صحیح دادرسی، ناپدید شدن اجباری منتسب به دولت و عوامل آن، شکنجه یا رفتار ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیر آمیز توسط دولت و عوامل آن، دستگیری یا بازداشت خودسرانه، شرایط سخت و تهدید کننده جان افراد در زندانها، زندانیان و بازداشت شدگان سیاسی…
همچنین موضوعاتی از قبیل محدودیت های شدید آزادی بیان و رسانه ها، از جمله خشونت، تهدید به خشونت، دستگیری و تعقیب غیرموجه روزنامه نگاران، سانسور و جرم انگاری افترا و تهمت. محدودیت های جدی در آزادی اینترنت، دخالت قابل توجه در آزادی اجتماعات مسالمت آمیز و آزادی تشکل، محدودیت های شدید بر آزادی مذهبی، ناتوانی شهروندان در تغییر مسالمت آمیز حکومت خود از طریق انتخابات آزاد و منصفانه، محدودیت های جدی و غیرمنطقی برای مشارکت سیاسی، فساد جدی دولتی، محدودیت های جدی دولت یا آزار و اذیت سازمان های داخلی یا بین المللی حقوق بشر، فقدان تحقیق و محاکمه معنادار در مورد خشونت علیه زنان، قاچاق انسان، خشونت علیه اقلیت های قومی و … در این گزارش بررسی شده است.
