منابع موثق از ورود ویروس امیکرن به زندان قرچک ورامین گزارش دادند. جان و سلامت زنان زندانی و به طور خاص زندانیان سیاسی در زندان قرچک در خطر جدی قرار دارد.
بنا بر این گزارش روز ۲۱ بهمن ۱۴۰۰ منتشر شد، شمار زیادی از زنان زندانی به این ویروس مبتلا شده اند. گسترش امیکرن به زندان قرچک در شرایطی است که سطح بهداشت در این زندان بسیار پایین است. دارو و امکانات برای رسیدگی پزشکی به زندانیان بیمار وجود ندارد.
زندانبانان، زنان مبتلا به امیکرن را به بند قرنطینه منتقل کردند. این بند بسیار کثیف، کوچک و سرد است. در این قسمت از زندان تخت بسیار کم است و اکثر زنان مجبورند با وجود بیماری روی زمین سرد بخوابند. زندانیان در این محل کوچک به هم فشرده هستند در حالی که یکی از مهمترین عوامل انتقال امیکرن فشردگی و تماس مستقیم است.
دارویی که به زنان بیمار داده می شود بسیار کم است و هیچ کمکی به بهبود حال آنها نمی کند. هنگامی که زنان زندانی بیمار به توزیع قطره چکانی دارو و نبود رسیدگی های پزشکی و دارویی و همچنین فقدان بهداشت اعتراض کردند، پزشک بهداری به آنها پاسخ داده است که در بیرون زندان هم دارو کم است و مشکل داریم. بیش از این نمی توانیم به شما دارو بدهیم.
زنان زندانی سیاسی در زندان قرچک ورامین بدون رعایت اصل تفکیک جرائم در این زندان به سر می برند. جان این زندانیان سیاسی در خطر است.
برخی از این زندانیان مبتلا به بیماری های زمینه ای هستند و خطر بیشتری سلامتی آنها را تهدید می کند. از جمله زندانی سیاسی فروغ تقی پور که در زندان قرچک محبوس است از بیماری های ریوی و آسم رنج می برد که با علائم کرونا مواجه شده است. پرستار زندانی بهاره سلیمانی نیز در همین زندان به کرونا مبتلا شد.
ابتلای زندانی سیاسی راحله احمدی به کرونا در زندان اوین
در زندان اوین نیز علائم شدید کرونا در تعدادی از زندانیان بند زنان بارز شده است ولی مسئولین زندان به این موضوع هیچ توجهی نمی کنند.
راحله احمدی، فعال مدنی محبوس در بند زنان زندان اوین به کرونا مبتلا شده است. او علائمی از جمله سرگیجه، بی حالی، اسهال و استفراغ، گلودرد و بدن درد دارد اما از رسیدگی های پزشکی محروم است. خانم احمدی از روز یکشنبه ۲۴ بهمن تا امروز ۲۵ بهمن دو بار بر اثر سرگیجه زمین خورده و با ویلچر به بهداری زندان منتقل شده است.
از او تست سواپ بینی گرفته شده ولی هنوز جواب آن اعلام نشده است. دست کم ۵ تن دیگر از زندانیان با علائم مشابهی در بند هستند. این زنان از اعزام به مرخصی درمانی محروم هستند. مسئولان زندان حتی از قرنطینه این افراد خودداری می کنند. این امر موجب افزایش نگرانی بیشتری نسبت به وضعیت سایر زنان زندانی شده است.
خانم احمدی اصل به منظور اعمال فشار بر دخترش و گرفتن اعترافات اجباری از او دستگیر و به ۳۱ ماه زندان محکوم شده است و از تاریخ ۲۶ بهمن ۱۳۹۸ در زندان به سر می برد. وی به بیماری تیروئید مبتلا است و سیستم مصونیت بدن او در اثر بدکار کردن این غده از کار افتاده و در نتیجه نسبت به کووید ۱۹ آسیب پذیرتر می باشد.
در پی تبعید دخترش صبا کردافشاری به زندان قرچک، راحله احمدی با بیماریهای مختلف ناشی از فشار عصبی مواجه شد اما از رسیدگی مناسب پزشکی محروم ماند. خانم احمدی برای راه رفتن به واکر نیاز دارد و دچار پارگی دیسک شده است. به گفته پزشک بهداری این ناتوانی حرکتی ناشی از فشار عصبی است و او باید توسط پزشک متخصص مغز و اعصاب معاینه می شد.
وی در تاریخ ۲۴ اسفند ۹۹ تا ۲۱ فروردین ۱۴۰۰ به مرخصی اعزام شد ولی با درخواست تمدید مرخصی وی مخالفت شد.
