بحران مسکن یکی از انبوه بحران های لاینحل در ایران تحت حاکمیت آخوندهای زن ستیز است. همزمان با گسترش فقر و تورم، پدیده هایی مثل پشت بام خوابی، ماشین خوابی و اتوبوس خوابی زنان، کودکان و مردان در پایتخت، زنگ خطر بحران مسکن را به صدا در آورده اند. اتوبوس خوابی یکی از فجایع تکان دهنده ای که نهادهای حکومتی از جمله شورای شهر تهران همچنان بر پاک کردن صورت مسئله آن اصرار دارند.
خبرگزاری رسمی ایرنا گزارش کرد، در جلسه علنی روز سه شنبه ۱۴ دی ۱۴۰۰ شورای شهر تهران، ناصر امانی عضو این شورا اعلام کرد، شهرداری از روی «خیرخواهی» و «برای پناه دادن به عده ای که یا برای مداوا و یا کارهای اداری به تهران می آیند و در پارک ها می خوابند» تعدادی اتوبوس را دراختیارشان قرار داده است!
مهدی چمران رئیس شورای شهر تهران با اعتراف به اتوبوس خوابی و در واکنش افکار عمومی به این فاجعه دردناک اعلام کرد که به شهرداری پیشنهاد داده اند «بساط این اتوبوس ها را جمع کند.»
ناصر امانی رسانه ها را جهت انعکاس اخبار مربوط به اتوبوس خوابی و بی سرپناهان به «دروغ» و «تخریب» نظام آخوندی متهم کرد.
عکاس خبرگزاری حکومتی ایسنا پیشتر در یک گزارش تصویری توضیح داد که از اواسط ماه آذر که برای تهیه مجموعه عکس در کنار اتوبوس خواب ها به سر برده بود متوجه شده تعدادی از این افراد به صورت دائم در اتوبوس های در حال حرکت می خوابند. وی در بخشی از این گزارش نوشته است: «معمولاً هر شب این افراد با مشقت فراوان خود را به محل عبور اتوبوسهای شرکت واحد میرسانند تا از سرما یخ نزنند و اگر توانستند چند دقیقهای چشم برهم بگذارند و بخوابند. اتوبوسهایی که در این شبهای سرد، مملو از زنان، مردان و حتی کودکان بیسرپناهی است که هر یک داستان خود را دارند اما در بیخانمانی شبیه به یکدیگرند. ماجرای خوابیدن این افراد در اتوبوس، در ساعات اولیه بامداد آغاز میشود و تا حوالی ساعت ۵ صبح ادامه دارد، یعنی دم صبح و زمانی که سایر شهروندان نیز برای استفاده از اتوبوسها راهی ایستگاهها میشوند. نداشتن ۲۵ هزار تومان بیشتر (هزینه ارزانترین مسافرخانه در تهران ۵۰هزار تومان است) باعث شده تا رفتن به مسافرخانهها برای آنها منتفی باشد.»
اتوبوس خوابی زنان محصول حاکمیت ننگین آخوندها
زنانی که از سوز سرمای زمستان به اتوبوس ها پناه می آورند همان بی خانمان هایی هستند که تا قبل از سرما در گوشه و کنار شهر تهران، زیر پلها، نیمکت پارکها، ایستگاه های اتوبوس و حتی گورها و گودال های شهر پناه می بردند.
اتوبوس خوابی زنان در فصل زمستان از شدت فقر و بی خانمانی است. آنها برای اینکه بتوانند چند ساعت را در محلی گرم بخوابند سوار اتوبوس هایی می شوند که باید ایستگاه به ایستگاه جا عوض کنند. بسیاری از این زنان به دلیل رفتارهای غیرانسانی و توهین آمیز در گرمخانه های شهرداری به این محل مراجعه نمی کنند و اتوبوس خوابی را به آنجا ترجیح می دهند.
در سایه ننگین حکومت ملایان فقر افسارگسیخته زنان تا جایی پیش رفته که آنها را در زمستان مجبور به خوابیدن در اتوبوس های بی آر تی تهران می کند. اما این تنها فاجعه ای نیست که فقر برای زنان به بار آورده است.
سایت حکومتی فرارو با انتشار گزارشی در تاریخ ۱۲ دی ۱۴۰۰ از تن فروشی یک دختر ۱۷ ساله در خوزستان خبر داد. این دختر تابستان ها برای اینکه بتواند دو ساعت با کولر گازی خنک شود، تن فروشی می کرد.
