پروانه پیوستگان ۷اردیبهشت ۱۳۴۱ در تهران متولد شد. او در شرایط سختی دوران کودکی اش را گذراند و با مشاهده رنج مردم بزرگ شد.
در مدرسه بسیار پر تلاش بود. به همین دلیل به عنوان یکی از بهترین شاگرد ها شناخته می شد.
در سالهای وقوع انقلاب ضد سلطنتی در ایران، (سالهای ۱۳۵۶ و ۱۳۵۷) در تظاهرات مردم علیه حکومت شاه شرکت فعال داشت.
او در مدرسه نیز با شرکت در فعالیت هایی چون تشکیل نمایشگاه یا تنظیم روزنامه دیواری، برای آگاه کردن دیگر دانش آموزان، تلاش بسیار می کرد.
پس از وقوع انقلاب در ایران، پروانه با سازمان مجاهدین آشنا شد.
افرادی که با پروانه در این دوره بوده اند می گویند، نقل قولی که آن را بارها از پروانه شنیده اند این بوده است که:
«انسان تا زمانی که زنده است، می تواند خدمت کند!»
فعالیت های پروانه در ارتباط با سازمان مجاهدین تا ۵ مهر ۱۳۶۰ ادامه داشت.
در روز ۵ مهر که سرکوب و کشتار رژیم خمینی به جایی رسید که شعار «مرگ بر خمینی» در خیابان داده شد، پروانه پیوستگان از جمله جوانان فعالی بود که در این میان، دستگیر گردید.
ماموران حکومتی او را از تظاهرات به زندان اوین منتقل کردند و ساعاتی بعد، اعدام نمودند.
پروانه به هنگام اعدام، ۱۹سال داشت.
