کمیسیون زنان شورای ملی مقاومت ایران قبلاً با استناد به مقامات حکومتی در شهر تهران و سایر گزارشات از رسانه ها نسبت به وضعیت در کمپ بازسازی زنان معتاد به اسم شفق هشدار داده بود
حالا سایت حکومتی هدانا در تاریخ ۱۶ فروردین گواهی های مشخص حول این موضوع منتشر کرده است.
بنابه این گزارش جدید زنانی که بعد از سه تا پنج ماه «بازسازی» این کمپ را ترک کرده اند گواهیهای تکاندهنده ای ارائه داده اند. آنها از جمله از وضعیت وحشتناک بهداشتی، تنبیهات بدنی و کمبود غذا و دارو شکایت کرده و گفتند که این شرایط وضعیت آنها را بدتر کرده است. آنها گفتند که سهمیه روزانه پنیر آنها به اندازه یک سیم‌کارت تلفن بود و هرگز در پنج ماه در کمپ شفق لب به گوشت و تخم مرغ و مواد پروتئینی نزدند. آنها اجازه داشتند هر دو هفته یک بار به مدت سه دقیقه استحمام کنند و «به زور کتک» مردان آنها را از حمام خارج می کردند.
دو تن از این زنان گفتند که دو زن در این کمپ به قتل رسیده اند.
نسرین که تازه یک هفته است از این کمپ آزاد شده می گوید: «سمیه و آذر به‌دلیل گرسنگی مرده‌اند. اتفاق‌های زیادی در شفق افتاده که گفتنی نیست.»
گلی هم قتلها را تأیید می کند ولی داستان او متفاوت است. او میگوید: «از شفق بدم میاد. اونجا 30 گرم متادون خالص دادن به سمیه، بدبخت اُوردوز کرد.» و درباره آذر می گوید: «زدن تو آپاندیس آذر، آپاندیسش ترکید صبح دیگه بلند نشد.»
زن دیگری مطرح می کند که در شفق زنان مورد سوء استفاده جنسی قرار می گرفتند. «برای تامین لوازم بهداشتی باید التماس می‌کردیم. بچه‌ها به خاطر یک بسته سیگار دست به هر کاری می‌زدن… می‌فهمی چی می‌گم؟ خب وقتی مرد باشه توی فضای زنونه این‌طوری می‌شه دیگه..»
بنا به گزارش هدانا، مقامات هنوز به هیچ خبرنگار و رسانه ای اجازه دسترسی به کمپ را نمی دهند.
