۳۸درصد زنان با تحصیلات عالی در کردستان بیکار و جویای کار هستند.
لیلا آژير، مدیرکل امور بانوان و خانواده در کردستان، روز ۱۸ آبان ۱۳۹۸به خبرگزاری حکومتی فارس گفت: «۳۸درصد زنان تحصیلکرده استان کردستان بیکارند.»
رژیم آخوندی در سال ۹۴ اعلام کرده بود که نرخ بیکاری زنان جوان تحصیلکرده ۸۵.۹درصد می باشد. (خبرگزاری حکومتی مهر – ۱۵ دی ۱۳۹۴) با توجه به ورشکستگی اقتصادی و افزایش بیکاری در جامعه، می شود حدس زد که این آمار تا چه حد افزایش یافته باشد.
سایت حکومتی ایران استخدام ۱۶ فروردین ۱۳۹۵ درباره اشتغال زنان در ایران نوشته بود: «اشتغال زنان در ایران در مقایسه با کشورهای در حال توسعه ناچیز است. زنان مستمراً از امکان اشتغال مناسب محرومند و عموماً در شاخه های غیررسمی با حقوق پایین مشغول به کارند.»
معاون امور زنان و خانواده دولت روحانی معصومه ابتکار، تصویر کلی تری از این وضعیت داده است: «متأسفانه تعداد دختران فارغ‌التحصیل بیکار ۴ برابر پسران است.» (خبرگزاری حکومتی ایسنا – ۱۳مهر ۱۳۹۸)
پیش از این نیز یک گزارش درباره وضعیت دستمزدهای پایین زنان تحصیلکرده در آستارا منتشر شده بود. تفاوت دستمزد زنان تحصیلکرده در شهر آستارا با مردان باورنکردنی است. یکی از دلایلی که زنان مجبور هستند با همین حقوق پایین سر کار بروند ترس از خانه نشینی و انزوا است. استخدام در این شهر تقریباً غیرممکن است چون ادارات گنجایش پذیرش ندارند.
در تهران نیز، هر روز زنان تحصیلکرده ای دیده می شوند که به دلیل تبعیض جنسیتی در استخدام، در واگن های مترو یا گذرهای شهر به دستفروشی مشغول هستند.
قبل از انقلاب سال ۱۳۵۷، نرخ مشارکت زنان در نیروی کار ۱۲درصد بود. بانک جهانی میانگین نرخ مشارکت زنان در بازار کار ایران را از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۷ میلادی (۱۳۶۹ تا ۱۳۹۶ شمسی) ۱۴.۲درصد تخمین می زند. در حالی که جمعیت ایران و به تبع آن جمعیت زنان نسبت به سال ۵۷ بیش از دو برابر شده است.
