سخنرانی یلدا بلورچی درباره رهبری تحول‌آفرین و نقش ساختاری زنان در مقاومت ایران
نیویورک، اول مهر ۱۴۰۵ – هزاران تن از ایرانیان آزاده و حامیان مقاومت ایران به مدت دو روز در برابر مقر سازمان ملل متحد دست به تجمع زدند تا به پذیرش مسعود پزشکیان اعتراض کنند؛ آنان تاکید کردند که کرسی ایران در سازمان ملل متعلق به مردم ایران است. یلدا بلورچی، یکی از زنان جوانی که در این تظاهرات شرکت کرده بود، در روز دوم تظاهرات خطاب به حاضران سخنرانی کرد.
متن کامل سخنرانی او در ادامه آمده است:
«هر بار که زنی برای خود می‌ایستد، برای تمام زنان ایستاده است»
سلام به همه! نام من یلدا بلورچی است و از واشنگتن دی‌سی آمده‌ام تا از رویداد امروز حمایت کنم.
مایا آنجلو زمانی گفت: «هر بار که زنی برای خود می‌ایستد، برای تمام زنان ایستاده است.» امروز، ما شاهد تجلی این حقیقت در سراسر ایران هستیم.
در ایران، ایستادگی زنان شکلی کاملاً سیاسی به خود گرفته است. زنان نه تنها در برابر سرکوب رژیم حاکم ایستادگی و مقاومت کرده‌اند، بلکه دست به سازماندهی زده، مسئولیت‌ها و نقش‌های رهبری را بر عهده گرفته و مقاومتی نسلی را تداوم بخشیده‌اند.
چند نسل فداکار
برای من، این تاریخچه بسیار شخصی است. مادربزرگم، فریده حافظی، و عمه‌ام، نیلوفر بلورچی، نماینده دو نسل از زنانی بودند که والاترین فداکاری را برای یک ایران آزاد انجام دادند. افتخار می‌کنم که آنان در زمره زنانی بودند که به ارتش آزادیبخش ملی پیوستند و در خط مقدم در برابر سپاه پاسداران ایستادند.
ما همچنین شاهد رهبری تحول‌آفرین مریم رجوی هستیم؛ کسی که مسیری را گشود تا زنان بالاترین مسئولیت‌های سیاسی، عملیاتی، راهبردی و تشکیلاتی را در مقاومت بر عهده بگیرند. نسل من افتخار می‌کند که در کنار این زنان ایستاده است. رهبری آنان از نبرد گسترده‌تر مردم ایران برای تحول سیاسی، اجتماعی و فرهنگی جداناپذیر است.
این یکی از بزرگ‌ترین تضمین‌های انقلاب پیش‌روی ایران است: زنان از هر نسلی در تار و پود این مقاومت تنیده شده‌اند. آنان با شجاعت و رهبری خود، بذر انقلابی دمکراتیک را کاشته‌اند که نه با جنگ خارجی شکل می‌گیرد و نه با استمالت غربی.
و این صرفاً یک نظریه نیست؛ بلکه همین امروز در صحنه عمل و روی زمین مشهود است.
قدرتی فراتر از مداخله خارجی
در دی ماه گذشته، شهر آبدانان عمللاً از کنترل رژیم خارج شد. در ملکشاهی، نیروهای امنیتی به جای مواجهه با مردم در خیابان‌ها، عقب‌نشینی کردند. هیچ ارتش خارجی این کار را نکرد؛ بلکه زنان و مردان ایرانی آن را محقق ساختند.
این همان الگوی تغییر است: مقاومت سازمان‌یافته در میان خانواده‌ها، محلات، دانشگاه‌ها، کارخانه‌ها و حتی سلول‌های زندان، جایی که زندانیان سیاسی در عین مواجهه با خطر اعدام، به مقاومت ادامه می‌دهند. ما شاهد جنبشی هستیم که توسط مردمی رهبری می‌شود که دقیقاً هزینه‌های دستگیری، شکنجه و مرگ را می‌دانند، اما همچنان به جلو گام برمی‌دارند.
در اعتراضات اخیر، نوجوانان بسیار جوانی را دیده‌ام که بدون هیچ ترسی در برابر رژیم ایستادگی می‌کنند. آنان تنها آینده معنا‌دار را در سرنگونی این رژیم می‌بینند. از این رو، کانون‌های شورشی مجاهدین برای این نوجوانان بسیار جذاب هستند و رژیم را به هراس انداخته‌اند.
وقتی مسعود رجوی از ارتش خلق ایران سخن می‌گوید، منظورش همین است. و هنگامی که مریم رجوی از «گزینه سوم» می‌گوید، منظور او به رسمیت شناختن حق مردم ایران برای سرنگونی این رژیم و پذیرش نقش مقاومت سازمان‌یافته آنان است.
رژیم‌های متکی بر ترس، بالاخره خالی از افرادی می‌شوند که حاضر به ترسیدن باشند
پس بگذارید در مورد آنچه مطالبه می‌کنیم دقیق باشیم. ما خواستار پایان دادن به رفتاری هستیم که بقای این رژیم را به بهای ثبات منطقه‌ای می‌پذیرد.
رد مداخله نظامی خارجی به معنای پذیرش تسلیم نیست. ایستادن در کنار انقلاب ایران به معنای انتظار برای شروع آن توسط دیگری نیست، چرا که مردم ایران خود آن را آغاز کرده‌اند.
و به مسعود پزشکیان می‌گویم: بدان که روزهای تو و روزهای رژیمی که نمایندگی می‌کنی به شماره افتاده است.
رژیم‌هایی که بر پایه ترس بنا شده‌اند، سرانجام با کمبود کسانی مواجه می‌شوند که حاضر به ترسیدن باشند. این همان چیزی است که امروز در داخل ایران در حال رخ دادن است. تغییر از طریق شجاعت، عزم راسخ و مقاومت سازمان‌یافته مردم ایران و بله، ارتش آزادیبخش ملی ایران فرامیرسد.
جهان نظاره‌گر است: در کنار ایران بایستید
در کنار آنان بایستید. نبردشان را به رسمیت بشناسید. اعلام کنید که نبرد آنان برای آزادی اهمیت دارد.
زیرا در همین لحظه، در نقطه‌ای از ایران، کسی در حال تصمیم‌گیری است که آیا به مقاومت ادامه دهد یا خیر. دانستن اینکه جهان نظاره‌گر است و در کنار آنان ایستاده، می‌تواند همه چیز را تغییر دهد.
ما به مردم شجاع ایران، زندانیان سیاسی، کانون‌های شورشی، اشرف ۳ و بله، به ارتش آزادیبخش ملی در حال ظهور درود می‌فرستیم.
