سعید شیرزاد زندانی سیاسی زندان گوهردشت کرج، طی نامه ای خطاب به فعالین مدنی خواستار توجه بیشتر به وضعیت “زینب جلالیان” شده است. اين زن زنداني، به دلیل بیماری و مشکلات چشم و عدم رسیدگی، شرایط دشواری را در زندان خوی می گذراند.
سعيد شيرزاد نوشته است: چشمهای زینب، چشمهای من است. نگذارید چشمهایم را از من بگیرند.
بگذارید از این درد بی پایان بگذریم… دردی که مانده ام آن را با کدامتان در میان بگذارم؛ با مادر آتنا یا امید، یا که مادر سهراب و مادر مصطفی، یا شاید با مادر ریحانه و ستار، یا حتی مادر سعید که امیدش یافتن نشانی از سنگ قبر اوست. میخواهم از چشمانی بگویم که این روزها می رود که به ندیدن برسد. نامش زینب جلالیان است و سالهاست که درد می کشد. از دیوارهای اوین که تکیه گاهش بودند تا دیوارهای بی کسی دیزل آباد که تا اوین هست دیگر نامی از دیزل آباد نیست…سخنم از زینب جلالیان است که نه از حکم اعدامش گفته شد و نه از حبس ابدی که آن را می گذراند… مگر جرم زینب چیست که عمر و جوانی اش را گذاشت و حال باید به خاطر سکوت خواسته یا ناخواسته مدعیان حقوق بشر نگاهش را هم به سیاهی پشت پلکانش بدهد؟ این نامه را نوشتم برای آنکه صدای زینب جلالیان باشید.
