هنگامه واحدیان یک دختر دانشجوی مشهدی، در اعتراض به پاسخگو نبودن ارگانهای حکومتی بعد از بازداشت پدرش، نامه سرگشاده ای منتشر کرد. عباس واحدیان، پدر هنگامه، روز ۱۹ مهر ۹۷ به دلیل فعالیت در کانون صنفی معلمان در مشهد توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد و از سرنوشت وی هیچ اطلاعی در دست نیست.
خانم هنگامه واحدیان در نامه سرگشاده خود درباره فعالیت ها و مشقتی که برای پیدا کردن پدرش متحمل شده، می نویسد، «در این 18 روز بازداشت غیرانسانی و غیرقانونی پدرم، آن چنان و به قدر طاقتم خشم و ناراحتی خودم را فرو بردم و با دلواپسی های زیادی از وضعیت جسمی و روحی پدرم دست و پنجه نرم کردم. تا جایی که امکان داشت اقدام کردم ولی دریغ از یک خبر خوشحال کننده برای خانواده ام.
«به مرکز اطلاعات رفتم، به دادگاه انقلاب مراجعه کردم، دریغ از یافتن پاسخی درست برای تمام سوالات و نگرانی هایم! اما تنها یک پاسخ شنیدم آن هم این که گفتند دستوری برای دستگیری پدرت ثبت نشده است و مشخص نیست که کدام ارگان وارد کار شده است ! مگر می شود در یک مملکت یک نفر را دستگیرکرد، حکم ورود به خانه داشت و هیچ ارگانی و هیچ دادگاهی دستور نداده باشد؟
اگر انسانیت و معرفت جرم محسوب می شود، اگر دفاع از آب و خاک مملکت جرم محسوب می شود، اگر سخن گفتن از آزادی و گرفتن حق جرم محسوب می شود! من افتخار می کنم که پدرم یک مجرم است!»
روز ۱۹ مهر وقتی نیروهای امنیتی برای بازداشت آقای عباس واحدی به منزل وی حمله کردند تمام خانه را برای پیدا کردن تبلت و موبایل او و بچه هایش بهم ریختند و به پارمیدا دختر ده ساله و خواهر کوچک تر هنگامه واحدیان گفتند، «تو دیگر بابات را نخواهی دید. ما او را می بریم که بکشیم!»
