رژيم آخوندي مانع از اين شد كه پيكر سيمين بهبهاني مطابق با وصيت خودش، در كرج دفن شود و خانواده اش را وادار كرد تا او را از تالار وحدت (رودكي) حركت داده و در بهشت زهرا دفن كنند.
او در آخرين روزهاي حياتش تأكيد كرده بود: مبادا مرا به امامزاده طاهر نبرید، مبادا بیاوریدم در این بهشت زهرای عزازده و مبادا از جلوی این تالار دولتی آبروباخته راهم بیندازید.
مراسم تشییع، صبح روز جمعه با حضور جمع زیادی از مردم در محوطه تالار رودكي برگزار و پیکر او برای خاکسپاری راهی بهشت زهرا شد. فرزند وي روز گذشته به خبرگزاري رويتر گفته بود خواسته شاعر مبني بر خاكسپاري در جوار همسر و نوه اش در امامزاده طاهر كرج مقدور نشد.
سیمین بهبهانی از مدافعان آزادی بیان و عضو هیأت دبیران کانون نویسندگان ایران در دوره نخست فعالیتش پس از انقلاب بهمن ۵۷ بود. وي همچنین از جمله مدافعان حقوق زنان در ایران بهشمار میرفت و در فعالیتها و تجمعهای اعتراضی مختلف زنان ایرانی در راه دستیابی به خواستههایشان شرکت میکرد. بهبهاني از جمله در روز هفدهم اسفند 1384 كه سخنران يك تجمع آرام در پارک دانشجو بود مورد و ضرب و شتم و اهانت ماًموران انتظامی و لباس شخصی های اطلاعاتی قرار گرفتند.
اين سراينده نامدار اشعار ملي ايراني بامداد سهشنبه،۲۸ مردادماه در سن ۸۷ سالگی بر اثر ایست قلبی و تنفسی در بیمارستان پارس تهران درگذشت.
در مراسم تشييع او، دستگاههاي انتظامي و اطلاعاتي هم براي سركوب آماده بودند. تعداد زيادي از مأموران لباس شخصي در بين جمعيت بودند و عده اي از آن ها نيز از اکثر عکاسان و فيلم برداران و مردم تصويربرداري مي کردند.علاوه بر اين تعداد زيادي مامور گارد ويژه در محوطه پشت تالار مستقر بودند و اجازه تردد مردم و کارکنان را به آن قسمت را نمي دادند.
در زماني كه سرود ” اي ايران” توسط مردم خوانده ميشد مزدوران ازبلندگوي خودشان قرآن پخش ميكردند كه صداي شعارشنيده نشود.(
