فرحناز ظرفچی متولد سال ۱۳۴۲ در محله یاخچی آباد تهران در خانواده ای هوادار سازمان مجاهدین خلق ایران چشم به جهان گشود. وی تا دیپلم تحصیلات خود را ادامه داد.
فرحناز در سال ۱۳۶۰ به همراه مادرش دستگیر و تا سال ۱۳۶۷ در زندان بود.
محکومیت فرحناز تمام شده بود اما چون حاضر به انجام مصاحبه نمی شد، او را در زندان نگه داشته بودند و آزاد نمی کردند.
در مرداد ۱۳۶۷ زمانی که او را از یکی از بندهای زندان اوین برای حلق آویز می بردند، مدت ها بود که باید آزاد می شد. چند روز قبل از آن، حسین زاده، مدیر زندان به او گفته بود: همین روزها آزادت می کنیم.
بیش از ۳۰هزار زندانی سیاسی هوادار مجاهدین در تابستان ۱۳۶۷ به دست رژیم آخوندی قتل عام شدند. به گفته کارشناسان این قتل عام بدترین جنایت علیه بشریت بعد از جنگ جهانی دوم می باشد.
