ادامه سوختن شرکت سینا و پنهان‌کاری درباره آمار قربانیان
با گذشت شش روز از انفجار مرگبار در بندرعباس، شعله‌های آتش همچنان از بقایای شرکت «سینا» زبانه می‌کشند. این شرکت وابسته به سپاه پاسداران، محل دپوی مواد خطرناکی بود که انفجار آن به یکی از مرگبارترین فجایع صنعتی ایران تبدیل شد. هنوز آتش‌نشانان نمی‌توانند به محل حادثه نزدیک شوند و هیچ آمار رسمی از تعداد قربانیان منتشر نشده است.
ناپدید شدن کارکنان، مجروحان بی‌دسترسی، و ده‌ها جسد زیر آوار
طبق گزارش‌های شاهدان عینی، تنها در یکی از شرکت‌های مجاور، ۵۰ کارمند زن ناپدید شده‌اند. در بیمارستان‌ها، صدها مجروح با وضعیت وخیم بستری هستند. یکی از شاهدان می‌گوید از ۳۰ کارمند زن شرکتشان، ۲۳ نفر کشته شده‌اند، برخی چشم از کاسه بیرون زده، برخی دچار قطع عضو و برخی دیگر غیرقابل شناسایی شده‌اند.
شاهدان از شهادت بیش از ۶۰۰ تا ۱۰۰۰ نفر خبر می‌دهند، اما رژیم آخوندی آمار رسمی را محدود به «هفتاد نفر» اعلام کرده و وزارت بهداشت را از انتشار اطلاعات واقعی منع کرده است. بسیاری از اجساد همچنان زیر آوار مدفون‌اند، در حالی‌که گرمای شعله‌ها امکان عملیات امداد را سلب کرده است.
سپاه پاسداران، شرکت سینا و انبار مواد منفجره در اسکله غیرنظامی
محل انفجار، شرکت سینا بوده که طبق منابع رسمی، به سپاه پاسداران وابسته است. این شرکت مواد منفجره و سلاح برای نهادهای نظامی تأمین می‌کند. گزارش‌ها حاکی از آن است که ماده شیمیایی خطرناک «پِرکلرات سدیم» (جزئی از سوخت موشک‌های بالستیک) به‌صورت غیرقانونی و بدون برچسب‌گذاری به‌عنوان «کالای معمولی» در بندر دپو شده بود.
فساد، سانسور، و عدم درخواست کمک بین‌المللی
در حالی‌که ابعاد فاجعه انفجار بندرعباس شباهت زیادی به انفجار بندر بیروت دارد، حکومت ایران نه تنها هیچ نهاد بین‌المللی را برای کمک فرا نخوانده، بلکه با حضور نیروهای امنیتی و اطلاعاتی، فضای شهر را امنیتی کرده و هرگونه اطلاع‌رسانی را سرکوب کرده است.
شهروندان گزارش داده‌اند که حتی به نیروهای نجات گفته شده از محل دور بمانند. سپاه پاسداران، سازمان اطلاعات، و نهادهای وابسته عملاً اجازه پوشش رسانه‌ای مستقل را نمی‌دهند و فضای شهر از ترس و اندوه پر شده است.
پیام مردم بندرعباس: ما قربانی بی‌مسئولیتی و فساد شدیم
مردم بندرعباس با خشم و اندوه از جنایتی سخن می‌گویند که نتیجه بی‌کفایتی و فساد گسترده در حاکمیت است. یکی از شهروندان می‌گوید:
«مرگ بر ستمگر. ما گریه‌هایمان را به دریا ریختیم. کارگران خون‌شان را به دریا سپردند. باش تا دریا جوابتان را بدهد.»
