حکم اعدام یک زن به نام صغری خلیلی که در زندان مرکزی سنندج محبوس می باشد، روز سوم تیرماه ۱۳۹۸، مورد تأیید قرار گرفت.
صغری خلیلی متولد سال ۱۳۶۲، اهل روستای بیساران از توابع شهرستان سروآباد است. وی تاکنون به اتهام قتل عمدی که در تاریخ ۱۶ خرداد ماه ۱۳۹۱ صورت گرفته، زیر حکم اعدام به سر برده است.
امید بدری، همسر صغری خلیلی، در مورد این موضوع گفت، «در سال ۹۴ حکم اعدام تأیید شد، اما قتلی که خانم من مرتکب شد به خاطر مسئله ناموسی بود و کسی که مزاحم همسرم می شد و او را اذیت می کرد. مردم اهالی روستا اطلاع دارند که مقتول چندین خانواده دیگر را هم به همین شیوه اذیت می کرد و به زن مردم فشار می آورد. علی دست از سر همسرم بر نمی داشت در حالیکه همسر من یک زن شوهردار بود و نهایتاً صبر همسرم لبریز شد و ناچار او را با ضربات چاقو به قتل رساند.»
آقای بدری در مورد فرزندش گفت، «الان در طول ۷سالی که همسرم زندان بوده یک فرزند ۴ساله هم دارد و در زندان همزمان با او زندگی می کند… همچنین یک فرزند دیگر دارم که الان ۱۴سال سن دارد. الان دو ماه مانده به اجرای حکم اگر ما نتوانیم پول دیه را تهیه کنیم صغری اعدام خواهد شد. ما به کمک خیرین نیاز داریم.»
با توجه به طبیعت و نقش مادری زنان، قوانین مختلف بین المللی حتی در رابطه با جرایم اجتماعی اصل را بر عدم صدور حکم زندان و اعدام می گذارند. در ماده ۶۱ قانون بین المللی آمده است، «با توجه به مسئولیت های مادری و زمینه های طبیعی، دادگاهها به هنگام صدور حکم برای محکومین زن این اختیار را دارند که عوامل کاهش دهنده حکم مانند عدم وجود سابقه کیفری و تخفیف های مرتبط با آن و طبیعت عمل مجرمانه آنان را لحاظ کنند.»
تاکنون در دوران ریاست جمهوری روحانی ۸۹ زن به چوبه های دار سپرده شده اند. فاطمه نصیری آخرین زنی بود که در تاریخ چهارشنبه ۲۹ خرداد ماه ۹۸، به همراه یک مرد در زندان گوهردشت کرج اعدام شد.
