زنان و دختران جوان قربانی سریالی بی پایان از قتل ناموسی
اگر بخواهید از اخبار خشونت علیه زنان در ایران مطلع شوید شاید روزی نباشد که خبری از قتل زنان با عناوین مختلف از جمله قتل ناموسی و زن کشی به دلیل اختلافات خانوادگی! به گوشتان نخورده باشد.
روز ۱۳ شهریور سال ۱۴۰۰ بود فرمانده انتظامی رومشکان استان لرستان از کشف جسد یک دختر ۱۶ ساله خبر داد. پس از گذشت ۱۱ ماه از قتل مبینا سوری به دست شوهر آخوندش، حالا این قاتل آزاد است. ولی خبرنگاری که خبر این فاجعه را منتشر کرد، در آستانه رفتن به زندان قرار دارد.
سینا قلندری، خبرنگاری که اولین بار این خبر را منتشر کرد، از طرف دادگاه به اتهام انتشار تصاویر خصوصی مقتول به تحمل ۱۳ ماه و ۱۶ روز حبس و به اتهام نشر اکاذیب به تحمل ۱۳ ماه و ۱۶ روز حبس تعزیری و همچنین محرومیت از شغل خبرنگاری و توقیف کانال تلگرامی به مدت دو سال محکوم شد. (روزنامه حکومتی شرق – ۹ مرداد ۱۴۰۱)
همه چیز در نظام زن ستیز آخوندی بر علیه زنان و دختران بی گناه و بی پناه ایرانی رقم می خورد.
اصلاً انگار نه انگار که در این میان یک دختر جوان جانش را از دست داده است. انگار نه انگار که یک خانواده عزادار شده اند. مقامات قضائیه آخوندها فقط به دنبال مشروع جلوه دادن و صحه گذاشتن بر این گونه قتل زنان به دست شوهرانشان می باشند. گویا که حق این آخوند بوده که این دختر بیگناه را کشته و حالا هم باید آزاد باشد و هیچ قانون و مجازاتی هم شامل حالش نمی شود.
علی مجتهد زاده، وکیل دادگستری که وکالت سینا قلندری را بر عهده دارد در مورد قضائیه رژیم گفت: «یک فاجعه دردناک رخ داده است. دختری به دست همسرش به طرز وحشیانه ای به قتل رسیده است. آن وقت پدر قاتل با سر افراشته در دادگاه حاضر می شود و مقابل قاضی بدون هیچ ابایی می گوید که پسرش رسم عشیره ای را اجرا کرده و هیچ خطایی مرتکب نشده است. در مقابل، این خانواده مقتول هستند که با ترس و لرز در دادگاه حاضر می شوند و به سختی می توانند حتی یک کلمه از خود دفاع کنند.»
این وکیل اضافه کرد: «قسمت ترسناک ماجرا آنجاست که این اولین بار نیست که این طور عشیره ای با پرونده ها برخورد می شود و آخرین بار هم نخواهد بود. مردم و احساسات عمومی به شدت از این قتل جریحه دار شده است و در حالی که قاتل برای خودش به مرخصی آمده، خبرنگاری که موجب روشن شدن حقیقت شده، باید راهی زندان شود.»
رواج قتل ناموسی و زن کشی تحت حاکمیت ملایان
زن کشی و قتل ناموسی یکی از فجیع ترین انواع خشونت علیه زنان است که تحت حاکمیت زن ستیز ملایان رواج پیدا کرده است. کشتن زنان و دختربچه ها با ساطور، قمه، چاقو، داس و اسلحه خبری است که به روال معمول خبرهای هفته و روز تبدیل شده است.
از تیرماه باز هم سریالی از قتل ناموسی و زن کشی در ایران رخ داده اند. نمونه هایی که در رسانه ها منتشر شده اند خود حکایتی است از ضرب المثل مشت نمونه خروار.
سریال قتل ناموسی در تیرماه
دوم تیر ۱۴۰۱- در شهر مشهد، مردی همسر خود را با ۲۰ ضربه چاقو به قتل رساند. بهاره ۳۴ ساله مادر یک پسر ۶ ساله بود. برادر این مرد گفت که وی مدتی با همسرش اختلاف داشته. بهاره درخواست طلاق داده بود.
۶ تیر ۱۴۰۱ – یک منبع مطلع از قتل دختر ۱۶ ساله ای به نام آریانا لشکری از اهالی نورآباد ممسنی در استان فارس با شلیک گلوله اسلحه شکاری توسط پدرش خبر داد. آریانا از خانه قهر کرده بود و به منزل مادر بزرگش رفته بود.
۷ تیر ۱۴۰۱ – زهرا گودرزوند چگینی در روستای پاچنار در استان گیلان به اجبار با مردی ازدواج کرد در حالی که شخص دیگری را دوست داشت. پدر و برادر او با ادعای اینکه او را با همان فرد دیده اند او را به خانه پدری کشانده و هنگامی که شوهرش سر کار بود به قتل رساندند. اهالی این منطقه گفتند که پدر و برادر زهرا با روسری او را خفه کردند. اما خانواده اش به اهالی روستا گفتند که قرص خورده و ایست قلبی کرده است.
۱۰ تیر ۱۴۰۱ –یک زن جوان به نام سارا توسط همسرش، سهراب، در تهران به قتل رسید. سهراب با دو زن در ارتباط بوده و آنها را به استخر خانه اش دعوت کرده بود. از آن زمان اختلاف و درگیری بین آنها آغاز شده بود. سارا مادر یک دختر ۶ ساله بود.
۱۱ تیر ۱۴۰۱ – در شهرستان دره شهر از توابع استان ایلام یک مرد، همسر و خواهر همسر خود را به قتل رساند و خود نیز با اسلحه به زندگی خود پایان داد. محدثه ملکیان ۳۰ ساله و خواهرش کیمیا ملکیان ۱۶ ساله با شلیک گلوله و به دلیل واهی اختلافات خانوادگی! به قتل رسیدند. مادر آنها نیز در اثر این فاجعه هولناک مجروح شد.
۱۴ تیر ۱۴۰۱- مهدیه ملکی ۲۴ ساله در یک بنگاه معاملات املاک در مشهد توسط شوهرش با قمه به قتل رسید. مهدیه برای ثبت قولنامه فروش یک خانه با مادرش به این محل رفته بود. شوهر مهدیه حتی تهدید کرده بود که سه فرزندش را هم می کشد. وقتی او را بازداشت کردند گفت ما با هم اختلاف خانوادگی داشتیم! (خبرگزاری حکومتی رکنا – ۱۸ تیر ۱۴۰۱)
۱۵ تیر ۱۴۰۱ – یک زن ۲۴ ساله در قم با شلیک گلوله توسط شوهرش به قتل رسید. این مرد ۳۰ ساله پس از ارتکاب این جنایت، قصد خودکشی داشته است. (خبرگزاری رسمی ایرنا – ۱۵ تیر ۱۴۰۱)
۱۹ تیر ۱۴۰۱ – در بخش دالاهو استان کرمانشاه، گلجمین نجفی ۴۶ ساله و مادر سه دختر به دلیل اینکه فرزند پسر به دنیا نیاورد به دست شوهرش به طرز فجیعی به قتل رسید. خانواده گلجمین نجفی پس از برگزاری مراسم ختم دخترشان، شکایتی را علیه شوهر او، علی آقا رضایی ثبت کردند اما تا کنون اقدامی برای بازداشت این فرد صورت نگرفته است.
صغری مرداسی زنی در روستای کایدان از شهرستان گتوند در استان خوزستان توسط برادر همسرش به قتل رسید. این واقعه دردناک در تاریخ ۱۸ خرداد ۱۴۰۱ اتفاق افتاد اما خبرش در تیرماه منتشر شد. حسین بهداروند، پسرخاله و برادر همسر صغری، تازه از زندان آزاد شده بود. وی صغری مرداسی و همسرش را چند روز در خانه زندانی کرد. صغری مرداسی ۳۸ سال داشت و مادر دو دختربچه بود. حسین بهداروند در حالی که دو دختر صغری در خانه بودند، گردن او را به شکل فجیعی برید و همسرش، مسلم بهداروند را مجروح کرد که هم اکنون در کما به سر می برد. قاتل هم اکنون متواری است.
۲۷ تیر ۱۴۰۱ – فریبا الف ۲۸ ساله پس از شکنجه به دست عمو و پدرش با طناب خفه شد. این قتل در شهرستان سیب سوران، روستای کهن ملا در استان سیستان و بلوچستان رخ داد.
۲۸ تیر ۱۴۰۱ – در شهر تهران، یک زن ۵۰ ساله توسط شوهرش در حمام خانه به قتل رسید و جسد مثله شده او توسط ۲ پسرش کشف شد. قاتل پس از انجام این عمل شنیع متواری گردید. (روزنامه حکومتی آفتاب – ۳۰ تیر ۱۴۰۱)
۳۰ تیر ۱۴۰۱ – خبرگزاری حکومتی مهر از قتل یک زن توسط شوهرش در زنجان خبر داد. مجید اسکندری، جانشین پلیس آگاهی استان زنجان دلیل این قتل را اختلافات خانوادگی! عنوان کرد.
قتل دلخراش زنان در مرداد ادامه یافت
در ماه مرداد هم با نمونه های دلخراشی از قتل ناموسی مواجه بودیم. اغلب زنان به قتل رسیده مادر بودند و کودکانشان بی مادر رها شده اند.
۱ مرداد ۱۴۰۱ – بفرین رسولی ۲۷ ساله اهل مهاباد توسط شوهرش امید. ک به قتل رسید. این زوج جوان با هم اختلاف داشتند. روز قبل از قتل بفرین، مادرش به منزل آنها رفته بود، اما امید ک. مانع از ورود مادر به منزل شد.
بفرین پیشتر توسط شوهرش با کمر بند مورد ضرب و شتم قرار گرفته و آثار کبودی روی بدنش مشهود بود. امید پس از کتک زدن بفرین وی را خفه و جسد او را آویزان کرد و ساعت ۲۳ همان شب به پلیس خبر داد که همسرم خودکشی کرده است!
۶ مرداد ۱۴۰۱ – جسد یک زن ۲۶ ساله به نام آنیتا خردمند در نزدیکی آزادشهر کشف شد. منابع محلی گفتند قتل آنیتا خردمند با انگیزه ناموسی توسط شوهرش و با مشارکت سه تن دیگر صورت گرفت. آنیتا خردمند ساکن گنبد کاووس حدود یک ماه قبل به قصد طلاق از همسرش به خانه پدر رفته بود. وی در شب قتل قصد داشت به همراه خانواده خود به مراسم عروسی برود. ولی وقتی خواست کودک پنج ساله اش را به همسرش بسپارد توسط او به قتل رسید.
۹ مرداد ۱۴۰۱ – یک زن ۳۸ ساله به نام مریم در یکی از روستاهای شهر مشهد در مقابل چشمان دو فرزندش با ضربات چاقو به دست همسرش کشته شد. این مرد در مورد انجام این عمل ضدانسانی گفت به همسرم مشکوک شده بودم چون با تلفن همراهش سرگرم بود و در فضاهای مجازی دوستانی پیدا کرده بود!
مریم در حالی که سفره شام را برای دخترش ۱۲ ساله اش غزاله و برادر او پهن کرده بود تا شام بخورند با ۲۲ ضربه چاقو به قتل رسید. (سایت حکومتی همشهری – ۱۸ مرداد ۱۴۰۱)
۱۲ مرداد ۱۴۰۱ – مرد جوانی دو هفته بعد از قتل همسرش به این جنایت اعتراف کرد. همسر وی چند ماه قبل از او طلاق گرفته بود. این مرد جسد همسرش را در بیابان های اطراف تهران دفن کرد. این زن جوان قربانی کودک همسری و مادر دو دختر بود. (سایت حکومتی همشهری – ۱۲ مرداد ۱۴۰۱)
زن کشی های فجیع آبشخور سیاسی دارد
زن کشی بی محابا در ایران تحت حاکمیت ملایان محصول بلافصل فرهنگ زن ستیز آخوندی است. قوانین زن ستیزانه و قضائیه ظالم رژیم آخوندی، قاتلان زنان را به جای مجازات، آزاد می کنند.
در حالی که هر روز یک زن به اسم قتل ناموسی یا اختلافات خانوادگی! به قتل رسیده و خانواده ای عزادار و کودکانی بی مادر رها می شوند، لایحه تأمین امنیت زنان در برابر خشونت بعد از ۱۱ سال دست به دست شدن، همچنان در نوبت تصویب مجلس مانده است.
انسیه خزعلی معاون امور زنان در دولت آخوند جلاد رئیسی، در این باره گفت: «اختیار این لایحه از دست ما در معاونت خارج شده است و در اختیار مجلس است.» اما باید گفت که دیگر خیلی دیر شده است. (سایت حکومتی مستقل – ۱۸ مرداد ۱۴۰۱)
فجایع اجتماعی آبشخور و ریشه سیاسی دارند. در تحلیل نهایی باید آن را به حساب رژیم ضدبشری و زنستیز آخوندی گذاشت که خاستگاه کلان عقدههای این برهه از تاریخ ایران است.
ریشه یابی آمار فاحش قتل ناموسی در ایران به زن ستیزی و فرهنگ مرد سالار نهادینه شده در قوانین و جامعه ایران می رسد.
