روز جهانی جوانان فرصتی است برای ادای احترام به جوانان ایران که سال گذشته با شجاعت تمام برای گرفتن حق خود به پا خاستند و به میدان شتافتند. صدها دختر و پسر ایرانی جان باختند و هزاران تن دستگیر و اسیر شدند و همچنان در زندان و در زیر شکنجه های غیرقابل تصور به سر می برند. در میان جان باختگان نام ۷۰ دختر و پسر زیر ۱۸سال و حداقل ۱۰۰ زن به چشم می خورد.
در کشورهای پیشرفته به روز ۱۲ اوت برای پیشرفت و کمک به ساختن یک زندگی بهتر برای جوانان آن سرزمین توجه ویژه ای می شود. اما وقتی به ایران می رسیم یک سوال پیش روی ما قرار می گیرد: آیا در ایرانی که مردم آن و به ویژه جوانانش توسط رژیم ملایان هر روز سرکوب می شوند، آینده ای برای جوانان ایران متصور است؟
آیا جوانان ایران راهی برای پیشرفت و رسیدن به رویاها و آرزوهای زندگی در چنین رژیم فاسد و ضدمردمی پیش روی خود دارند؟
پاسخ هر جوان ایرانی به این سوالات قطعا منفی است. این را به وضوح می توان از آمار بالای خودکشی، اعتیاد، ترک تحصیل، ازدواج های اجباری و زودهنگام دختران، عدم پیشرفت تحصیلی دانش آموزان، بازماندگان از تحصیل، مهاجرت بی سابقه نخبه ها و حبس و شکنجه روز افزون جوانان معترض در زندان های رژیم ملایان و انواع و اقسام محدودیت ها به ویژه برای دختران و زنان جوان ایران دید.
یکی از نمونه های تکاندهنده وضعیت جوانان ایران حمله سیستماتیک با گازهای سمی به مدارس در سال ۱۴۰۱ و ۱۴۰۲ بود که در اکثر موارد دبیرستان ها و مدارس دخترانه را هدف قرار داد.
هرچند که وزارت اطلاعات رژیم جریان مسموم سازی سیستماتیک دختران دبیرستانی و دبستانی را حاصل بازیگوشی و ماجراجویی دانش آموزان توصیف کرد. ولی در کشوری که همه جوانب زندگی مردم تحت کنترل قرار دارد، اینکه ارگان های امنیتی به مدت ۶ماه از پس مهار این «ماجراجویی» برنیایند، امری است که انگشت ها را بیش از پیش به سوی خود رژیم و سپاه پاسداران برمی گرداند.
در حقیقت رژیم ملایان برای منحرف کردن افکار عمومی و جلوگیری از بروز قیام و اعتراضی دیگر و در تلافی از نقش فعال و گسترده دختران دانش آموز در اعتراضات سراسری سال ۱۴۰۱ دست به این عمل زد.
جوانان ایران با شجاعت، سرکوب و ستم فراگیر را به چالش می کشند
جوان ایرانی آن آتش زیر خاکستری است که اراده کرده است به هر قیمت حاکمیت فاسد و ظالم ولایت فقیه را به زیر بکشد و ایران را آزاد، آباد و تبدیل به کشوری پیشرفته کند.
این جوانان و به ویژه زنان جوان در قیام ۱۴۰۱ ثابت کردند که زیر بار ظلم و ستم نظام آخوندها نمی روند. دانشجویان دانشگاه ها جلودار قیام سال ۱۴۰۱ بودند و به طور میانگین هر روز ۱۰۰ دانشگاه در سراسر ایران صحنه اعتراض جوانان ایرانی بود. آن قدر که نیروهای امنیتی رژیم ملایان در یک حمله به دانشگاه معتبر صنعتی شریف در تهران حداقل ۶۰دانشجوی نخبه کشور را بازداشت و روانه زندان کردند.
دختران دانش آموز نیز در جریان قیام سال ۱۴۰۱ بسیار فعال بودند و در مدارس تظاهرات برپا می کردند. آنها تصاویر خمینی و خامنه ای را از کتابهایشان پاره کرده و علیه رژیم شعار سر می دادند. واکنش رژیم به این اعتراضات بی رحمانه بود. در دبیرستان دخترانه تمدن بوکان با خودروهای زرهی وارد شده و به دانش آموزان حمله کردند. در اردبیل، اسرا پناهی ۱۵ ساله یکی از دانش آموزانی بود که بر اثر ضرب و شتم شدید جان خود را از دست داد.
دغدغه رژیم ملایان جلوگیری از پیوستن جوانان ایرانی به کانون های شورشی
سرکوب، دستگیری و شکنجه های وحشیانه نه تنها جوانان ایرانی را خاموش نکرد، بلکه نسلی را به میدان آورد که در مبارزه برای آزادی نقش ویژه ای ایفا کرده و می کنند. این جوانان کانون های شورشی هستند که با وجود خطرات موجود هر روز به اعتراضات خود ادامه داده و نمی گذارند آتش قیام خاموش شود. زنان جوان ایرانی در این شبکه سازمان یافته نقش به سزایی ایفا می کنند.
در هر اعتراض و قیام شعارهای رادیکال برعلیه این نظام زن ستیز را همین دختران به خیابان ها برده و مردم را به مقاومت در برابر نیروهای سرکوبگر دعوت می کنند. آنها همچنین مسئولیت سازماندهی قیام را برعهده داشته اند و در قیام های سال های ۹۶ و ۹۸ و ۱۴۰۱، به گونه ای عمل کرده اند که حتی رسانه های حکومتی نیز ناچار به اذعان به میدان داری آنها شدند.
آنها با هدف قرار دادن مراکز سرکوب رژیم که به شدت در جامعه منفور هستند، الهام بخش، سمت دهنده و الگوی جوانان ایرانی هستند.
شعار نویسی بر دیوارهای شهر نیز سنت اعتراضی دیگری است که جوانان از همین کانون های شورشی فراگرفته و در سراسر شهرهای ایران هر روز با نوشتن شعارهای اعتراضی علیه این نظام ظالم نفرت خود را از آن ابراز می کنند.
خواسته جوانان ایران از جامعه جهانی این است که از مقاومت و مبارزه آنها علیه دیکتاتوری بی رحم آخوندی حمایت کنند و حق دفاع از خود در مقابل سپاه پاسداران را برای آنها به رسمیت بشناسند.
جوانان ایران در آستانه سالگرد قیام ۱۴۰۱، در حال زمینه چینی برای ساختن قیامی دوباره هستند و شعار آنها این است که در سال ۱۴۰۲ ایران را پس می گیرند.
