روز پنجشنبه ۲۳ دی ماه ۱۴۰۰، معلمین و فرهنگیان ایران یک تظاهرات سراسری در ۱۱۶ شهر و ۳۰ استان برپا کردند. این تجمعات و اعتراضات سراسری به رغم اقدامات شدید سرکوبگرانه و حضور وسیع نیروهای امنیتی و مأموران لباس شخصی شکل گرفتند.
زنان معلم در این تظاهرات سراسری حضور گسترده ای داشتند. تا ظهر روز پنجشنبه معلمین تظاهرات سراسری خود را از ۱۱۶ شهر در ۳۰ استان گزارش کردند.
در تهران، آنها در مقابل مجلس آخوندی تجمع کردند. در مراکز استان در مقابل ادارات کل آموزش و پرورش، و در شهرستان ها در مقابل اداره آموزش و پرورش جمع شدند.
تظاهرات سراسری معلمین و فرهنگیان بر اساس فراخوان های قبلی برپا شد.
علاوه بر تهران، این تظاهرات سراسری از جمله در شهرهای تبریز، جلفا، ارومیه، بوکان، سردشت، میاندوآب، اصفهان، همایونشهر، شهرضا، کاشان، گلپایگان، نجف آباد، سمیرم، اردبیل، کرج، ایلام، آبدانان، گناوه، شهرکرد، لردگان، بروجن، مشهد، تربت جام، تربت حیدریه، سبزوار، نیشابور، شوشتر، جایزان، ماهشهر، مسجدسلیمان، زنجان، ابهر، خدابنده، سمنان، شاهرود، شیراز، مرودشت، فیروزآباد، داراب، اشکنان، آباده، جهرم، نورآباد ممسنی، نی ریز، اقلید، ارسنجان، لامرد، زرین دشت، قزوین، بوئین زهرا، جم، برازجان، دشتستان، قم، سنندج، سقز، بیجار، مریوان، دهگلان، بانه، کامیاران، قروه، کرمان، بافت، سیرجان، شهربابک، کرمانشاه، جوانرود، اسلام آباد غرب، هرسین، یاسوج، گچساران، بهمئی، گرگان، رشت، لاهیجان، رضوانشهر، لنگرود، خرم آباد، بروجرد، ازنا، کوهدشت، دلفان، پلدختر، درود، رومشکان، الیگودرز، ساری، نکا، چالوس، نوشهر، بابل، آمل، اراک، بندرعباس، همدان، نهاوند، ملایر، یزد، بافق، ابرکوه و مهریز.
معلمین معترض شعار می دادند: «معلم زندانی آزاد باید گردد»، «معلم به پا خیز، برای رفع تبعیض»، «وعده زیاد شنیدیم، عدالتی ندیدیم»، «دولت خیانت می کند، مجلس حمایت می کند»، «معلم داد بزن، حقتو فریاد بزن»، «معلم می میرد، ذلت نمی پذیرد»، «نه تسلیم، نه سازش، رتبه بدون خواهش»، «معلمان زندانند، غارتگران آزادند»، «شعار هر معلم علیه ظلم ظالم»، «مدعی عدالت خجالت، خجالت»، و «آموزش رایگان حق فرزندان ایران».
رژیم ملایان با اعزام انبوه مأموران لباس شخصی، نیروی انتظامی و مأموران زن تلاش کرد از شکل گیری تظاهرات سراسری معلمین و فرهنگیان جلوگیری کند.
در اهواز، نیروی انتظامی به تجمع معلمین حمله و آنها را مورد ضرب و شتم قرار داد. آنها شش تن از معلمین اهوازی را بازداشت کردند. در مشهد چهار معلم، در بوشهر سه معلم و تعدادی از معلمین نیز در تهران و شیراز دستگیر شدند.
تظاهرات سراسری مستمر از ماه شهریور
اعتراضات سراسری معلمان ایران برای دستیابی به حقوق حقه و زندگی شرافتمندانه از ماه شهریور بالا گرفت. در آذرماه آنها سه روز متوالی در بیش از ۱۰۰ شهر دست به تظاهرات سراسری زدند.
اکثر معلمین شرایط معیشتی رقت انگیزی دارند و حقوق آنها یک چهارم یا یک سوم خط فقر است.
معلمینی که در استخدام رسمی هستند به طور متوسط هر ماه ۴ میلیون تومان حقوق می گیرند. معلمینی که با قراردادهای موقت کار می کنند بین یک تا دو میلیون تومان در ماه می گیرند. آنها اغلب چند ماه حقوق نمی گیرند.
معلمین ایران خواستار اجرای طرح رتبه بندی هستند. ولی رژیم آخوندی در واکنش به اعتراضات گسترده معلمین، بعد از بیش از یک دهه طرح نیم بندی را روز ۲۴ آذرماه در مجلس به تصویب رساند که بودجه ای برای اجرای آن اختصاص نداده است. و حتی در صورت اجرا با این میزان اندک، مجموع حقوق ثابت و فوق العاده های معلمان، کمتر از ۲۵درصد یعنی تنها حدود یک و نیم میلیون تومان افزایش خواهد یافت و به ۵ و نیم تا ۶ و نیم میلیون تومان خواهد رسید. و معلمین در بهترین وضعیت باز هم ۵۰درصد در زیر خط فقر ۱۲ میلیون تومانی خواهند بود.
معلمین ایران با پافشاری بر حقوق خود درس مقاومت علیه «ظلم و ظالم» می دهند. تا رژیم جنایتکار آخوندی در ایران حاکم است، تبعیض، فقر، بیکاری و فساد ادامه و گسترش خواهد یافت. آخوندهای حاکم تنها به فکر حفظ نظام منحوس ولایت فقیه هستند و زندگی و رفاه و سلامت مردم کمترین ارزشی برای آنها ندارد.
