مریم بهمراه پسرانش در یک اتاق ۹ متری در تهران زندگی می کند. محمد، ۸ ساله از عفونت شدید یک پا رنج می برد. پدر معتاد او مانع رفتنش به مدرسه است.
حسن ۴ ساله، از زمان تولد هیچ نوع واکسن سلامتی دریافت نکرده است. پدر خانواده رضای ۶ ماهه را هم تنها به بهای 150 هزار تومان برای تامین مواد مخدر خود فروخته است.
مریم و کودکانش غذایی برای خوردن ندارند و از مواد بهداشتی مورد نیاز نیز محرومند. آنها بارها توسط این مرد معتاد مورد شکنجه قرار گرفته اند. شکنجه ها توسط پزشکی قانونی تایید شده است و حال مریم نا امیدانه چشمش به عدالت است تا حقوق او را باز پس داده و نوزادش را برگرداند. اما در ایران تحت حاکمیت آخوندها هیچ حمایت قانونی برای زنان وجود ندارد.
دادستان عمومی شهر مشهد در روز ۱۱ اردیبهشت در مورد زنی که در این شهر توسط شوهر شکنجه شده بود اعتراف کرد که وی بارها به تامین اجتماعی و همچنین به دادگستری مراجعه کرده بود اما پرونده اش به فراموشی سپرده شد.
روز قبل نیز، معاون دادستان مشهد اذعان کرده بود که مواردی مثل اعظم و ستایش تنها نمونه هایی هستند که در رسانه ها منعکس شده است. اعظم ها و ستایش های زیادی در سراسر کشور وجود دارند.
