اعدام ۷ زن طی فقط یک ماه به میزان نصف میانگین سالانه اعدام زنان در ایران است
طی ماه گذشته رژیم آخوندی بر اجرای احکام اعدام از جمله احکام اعدام زنان در ایران افزوده است.
رژیم آخوندی حداقل ۳۹ نفر از جمله ۷ زن را تنها طی ماه آذر در زندان های مختلف در سراسر کشور به دار آویخته است.
این اعدامها شامل اعدام زندانی سیاسی کرد حیدر قربانی در روز یکشنبه ۲۸ آذر ۱۴۰۰ می شود. وی ۴۰ساله و پدر دو فرزند بود و بعد از تحمل ۵سال اسارت و شکنجه اعدام گردید.
قضائیه آخوندی حکم اعدام وی را بر اساس اعترافات اجباری که زیر شکنجه از وی گرفته شده بود صادر کرد. حکم اعدام حیدر قربانی بدون اینکه به خانواده یا وکیل وی اطلاع بدهند به اجرا در آمد. مأموران امنیتی از تحویل پیکر وی به خانواده اش خودداری کردند و او را مخفیانه دفن کردند.
کل این روند «قضائی» از ابتدا تا به انتها ناقض همه استانداردها و قوانین بین المللی می باشد.
در همین روز دو شهروند بلوچ نیز در زندان شیراز حلق آویز شدند. یکی از آنها به نام نعیم شه بخش، ۳۸ساله، پدر ۴ فرزند از جمله دو کودک زیر ۱۰سال بود.
مسئولین زندان این اعدام را قبل از اجرا به خانواده وی اطلاع ندادند و نعیم شه بخش بدون دیدار آخر با خانواده اش اعدام شد.
اعدام ۷ زن طی یک ماه
از هفت زنی که طی ماه گذشته اعدام شدند، هویت چهار تن مشخص نیست.
مسئولین زندان یاسوج احکام اعدام به جرم قتل یک زوج را در روز ۳ آذر ۱۴۰۰ در این زندان به اجرا در آوردند.
روز ۴ آذر ۱۴۰۰ مریم خاکپور ۴۰ساله در زندان دستگرد اصفهان به اتهام مواد مخدر به دار آویخته شد. او بارها اعلام بیگناهی کرده و گفته بود که مواد مخدر متعلق به همسرش بوده که به ۱۸سال حبس محکوم شد.
یک اصلاحیه قانونی در سال ۱۳۹۶ استفاده از مجازات اعدام به اتهام مواد مخدر را به شدت محدود کرده است. با این همه اعدام به اتهام مواد مخدر همچنان در ایران ادامه دارد.
در ۱۸ آذرماه شش زندانی از جمله سه زن که هویت آنها مشخص نیست در زندان مرکزی کرمان حلق آویز شدند.
معصومه زارعی ۴۰ساله روز ۲۳ آذرماه ۱۴۰۰ در زندان آمل به دار آویخته شد. او صاحب یک دختر ۲۱ساله بود و ۷سال از عمرش را به جرم قتل همسر در زندان سپری کرده بود. همسرمعتاد وی او را مستمراً مورد ضرب و شتم قرار می داد و به طلاق رضایت نمی داد.
فاطمه اصلانی در روز ۲۸ آذرماه ۱۴۰۰ در زندان دستگرد اصفهان به خاطر قتل همسرش اعدام شد. وی به رغم اعلام بیگناهی، ۹ سال از عمرش را زیر حکم اعدام در حبس سپری کرده بود.
افزایش اعدام ها زیر نظر ابراهیم رئیسی
اعدام ۷ زن طی تنها یک ماه از این نظر قابل توجه است که از سال ۹۲ تاکنون رژیم هر سال به طور متوسط ۱۵زن را اعدام کرده است و این تعداد نزدیک به نیمی از متوسط آمار سالانه اجرای احکام اعدام زنان در ایران می باشد.
از ژانویه ۲۰۲۱ رژیم آخوندی قریب به ۳۵۰ تن را در ایران اعدام کرده است در حالی که در سال ۲۰۲۰ آمار اعدام ۲۵۵ نفر بود. البته تعداد واقعی اعدامها بیشتر از این رقم است چرا که رژیم اکثر اعدام ها را به صورت مخفیانه به اجرا می گذارد و علنی نمی کند.
افزایش چشمگیر تعداد اجرای احکام مرگ در ایران در سال ۲۰۲۱ حاصل روی کار آمدن ابراهیم رئیسی، رئیس جمهور رژیم آخوندی است. وی در جریان قتل عام ۳۰هزار زندانی سیاسی طی تنها چند ماه در سال ۶۷ نقش مستقیم داشته است.
رژیم ضدبشری آخوندی که با افزایش نارضایتی اجتماعی مواجه است تنها راه چاره برای حفظ حاکمیت خود را در تشدید اعدام، شکنجه و اختناق یافته است.
مقاومت ایران بارها از شورای امنیت، دبیرکل، شورای حقوق بشر و کمیسر عالی حقوق بشر ملل متحد، همچنین اتحادیه اروپا و کشورهای عضو آن خواستار محکومیت افزایش آمار اعدام در ایران و اقدام فوری برای نجات جان زندانیان زیر حکم اعدام شده است.
با افزایش اعدام ها طی ماه آذر، این امر ضرورت و فوریت هرچه بیشتری پیدا می کند.
نه به مذاکره و رابطه با بالاترین اعدام کننده زنان در جهان
ایران بالاترین اعدام کننده زنان در جهان می باشد.
کمیسیون زنان شورای ملی مقاومت ایران عمیقاً معتقد است که زنان نیروی تغییر هستند. کمیسیون زنان از مدافعان و فعالان حقوق زنان در سراسر جهان می خواهد که در رابطه با سرنوشت خواهرانشان در ایران اقدام و فعالانه برای جلوگیری از اجرای احکام اعدام زنان در ایران تلاش کنند.
زنان باید از دولت های خود بخواهند که هرگونه رابطه اقتصادی و سیاسی با رژیم ملایان را منوط به توقف اعدام ها، به طور خاص احکام اعدام زنان در ایران، و توقف شکنجه زندانیان سیاسی بکنند.
آنها باید از دولت های خود بخواهند که پرونده نقض حقوق بشر رژیم آخوندی را به شورای امنیت سازمان ملل ببرند. ملل متحد و کشورهای عضو آن باید با تشکیل یک دادگاه بین المللی از رهبران رژیم به طور خاص خامنه ای، رئیسی، اژه ای و قالیباف به خاطر ۴دهه جنایت علیه بشریت و نسل کشی حسابرسی کنند.
زنان آزادیخواه جهان نباید تحمل کنند که دولت هایشان با رژیم قاتلان مذاکره کرده و دست بدهد چه رسد به مماشات با آن.
زنان ایران به خواهرانشان در سراسر جهان چشم دوخته اند تا از مبارزه آنها برای آزادی و برابری حمایت کنند.
