جمعی از پرستاران استان گیلان روز ۲۰اردیبهشت ۹۹ مقابل ستاد مرکزی دانشگاه علوم پزشکی استان تجمع اعتراضی برگزار کردند.آنها خواهان استخدام رسمی بودند.
یک پرستار معترض گفت، بعد از شیوع کرونا، استخدام پرستاران شرکتی به صورت قرارداد ۸۹روزه را شاهد بودیم که ارزشی برای حق و حقوق پرستار قائل نیست. حال آنکه ما در کنار بقیه پرستاران با بیماران مبتلا به کرونا سر و کار داریم اما از مزایای این نوع پرستاران بهره ای نمی بریم.
بر اساس گزارش پایگاه اطلاع رسانی خانه پرستار، به پرستارانی که طی بحران کرونا شغل پیشین خود را رها کرده و به بیمارستان های دولتی پیوسته بودند قراردادی تحت عنوان حجمی و ۸۹روزه پیشنهاد شده است.
به گفته خانه پرستار، تنها در استان گیلان ۲۶۷پرستار از مراکز خصوصی، درمانگاه ها و استان های مجاور شغل قبلی خود را رها کردند تا در دوران اوج بحران کرونا به بیمارستان های دولتی خدمت کنند.
حالا به نفرات داوطلب گفته شده یا باید قرارداد موقت ۳ماهه پیشنهادی را امضا نمایند و یا محل خدمت فعلی را ترک نمایند.
اما تکلیف دستمزد و کارکرد این نیروها در طی بحران معلوم نشده است. (سایت حکومتی میزان – ۲۰اردیبهشت ۹۹)
در بحران کرونا، استان گیلان یکی از حادترین وضعیت ها در کل ایران را داشت
و کادر درمانی این استان و پرستاران مستقر در بیمارستان های شرق گیلان، در مورد کمبود وسایل اولیه ای همچون ماسک طبی، ماسک N۹۵،گان و شیلد محافظتی، دستکش لاتکس و دستکش یکبار مصرف، عینک محافظ، لباس محافظتی مخصوص، درخواست کمک فوری کرده بودند.
استان گیلان پنج هزار و ۷۰۰پرستار در مراکز دولتی و خصوصی دارد که از این تعداد، سه هزار و ۹۰۰نفر در مراکز دولتی و بقیه در مراکز خصوصی فعال هستند.
پرستاران استان گیلان در بیمارستان های خصوصی در روزهای پر خطر کرونا به یاری پرستاران بیمارستان های دولتی شتافتند.
آنها در شیفت های کاری پرخطر و بدون تجهیزات کافی تا ۱۶ساعت روزانه با مرگ دست و پنجه نرم کردند، بی آنکه حقوق و مزایای مناسب به آنها تعلق بگیرد. حال به نظر می رسد، آنها حتی در معرض خطر از دست دادن شغل های پیشین خود هستند.
پیشتر ۳۰نفر از پرسنل کادر درمان بیمارستان اعضای ابوعلی سینای شیراز در اعتراض به کاهش ۵۰درصدی حقوقشان اخراج شدند. (سایت حکومتی سلامت نیوز- ۲۱ اردیبهشت ۹۹)
