مری الیزابت درایر (۲۶ سپتامبر ۱۸۷۵- ۱۵ اوت ۱۹۶۳) یکی از رهبران برجسته جنبشهای اجتماعی، فعال حقوق کارگران و از پیشگامان جنبش حق رأی زنان در آمریکا بود که تلاشهای خستگیناپذیرش در اوایل قرن بیستم، مسیر مبارزه برای عدالت اجتماعی را دگرگون کرد. او در خانوادهای ثروتمند و آلمانیتبار در شهر نیویورک به دنیا آمد، اما ثروت خود را نه برای آسایش شخصی، بلکه برای خدمت به دیگران به کار گرفت.
مری الیزابت درایر رئیس اتحادیه زنان کارگر
درایر بهعنوان رئیس اتحادیه زنان کارگر نیویورک از سال ۱۹۰۶ تا ۱۹۱۴ و دوباره از ۱۹۱۵ تا ۱۹۲۲، نقش کلیدی در سازماندهی زنان کارگر بهویژه در صنعت پوشاک ایفا کرد. در دوران رهبری مری الیزابت درایر، این اتحادیه از اعتصابات مهمی همچون قیام ۲۰٬۰۰۰ نفر در سال ۱۹۰۹ حمایت کرد؛ اعتصابی تاریخی از سوی کارگران زن کارگاههای پیراهندوزی که خواستار دستمزد عادلانه و شرایط ایمن کاری بودند.
مری الیزابت درایر از متحدان نزدیک اصلاحطلبان نامداری چون رز اشنایدرمن و فرانسیس پرکینز بود و تلاش کرد تا شکاف طبقاتی میان فعالان ثروتمند و کارگران مهاجر را کاهش دهد.
فعالیتهای مری الیزابت درایر محدود به عرصه کار نبود؛ او یکی از اعضای فعال انجمن ملی آمریکایی حمایت از حق رأی زنان بود و از تصویب متمم نوزدهم قانون اساسی آمریکا حمایت کرد.
مری الیزابت درایر همچنین در کمیسیونهای مختلف شهری و ایالتی حضور داشت و بر سیاستگذاریهای مربوط به مسکن، ایمنی کارخانهها و خدمات اجتماعی تأثیرگذار بود. میراث او آمیزهای است از همدلی، خرد و اقدام عملی — زندگیای که وقف عدالت برای کسانی شد که صدایشان کمتر شنیده میشد.
