زندانیان سیاسی در زندان اوین برای مدت طولانی بدون محاکمه در بازداشت به سر می برند.
نزدیک به ۴۰۰روز از بازداشت و حبس نسیم غلامی سیمیاری می گذرد. او همچنان در وضعیت بلاتکلیف در بند زنان زندان اوین به سر می برد. علیرغم اینکه سه بار در رابطه با «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی»، «تبلیغ علیه نظام» و «بغی» (شورش مسلحانه) تفهیم اتهام شده است، اما هنوز دادگاهی برای او تشکیل نشده است.
دو زندانی سیاسی دیگر به نام های وریشه مرادی و پخشان عزیزی نیز با اتهام «بغی» روبرو و در وضعیت بلاتکلیف هستند. خانم مرادی نزدیک به 330 روز و خانم عزیزی حدود 320 روز است که زندانی هستند. این زندانیان سیاسی در زندان اوین همچنان به تحمل حبس طولانی مدت بدون تعیین تکلیف وضعیت شان ادامه می دهند.
خانم مرادی از چندین بیماری از جمله درد مفاصل و کمر رنج می برد و به سختی قادر به راه رفتن است. او همچنین از زمان دستگیری به شدت کاهش وزن داشته است. در سه ماه گذشته دو بار به دلیل بیماری به بیمارستان خارج از زندان اعزام، اما تحت درمان تخصصی قرار نگرفته است. پزشکان بیمارستان فقط معاینات را انجام دادند. خانم مرادی نیاز فوری به رسیدگی های پزشکی تخصصی از جمله فیزیوتراپی و آزمایش های متعدد دارد که تاکنون انجام نشده است.
زندانی سیاسی نسیم غلامی سیمیاری
سال گذشته در ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۲ مأموران اطلاعات سپاه پاسداران خانم نسیم غلامی سیمیاری را در یکی از خیابان های تهران دستگیر کردند و او را بلافاصله به بند یک الف سپاه منتقل کرده و در انفرادی به زیر بازجویی بردند. پس از گذشت ۲ ماه وی را به بند ۲- الف سپاه در زندان اوین فرستادند و نهایتاً در روز ۴ مهر ۱۴۰۲ وی به بند زنان زندان اوین منتقل شد.
در ماههای اولیه بعد از دستگیری، وی تحت شکنجه های روحی و جسمی شدید قرار گرفت و مجبور به اعتراف اجباری در مقابل دوربین شد. اعترافاتی که زیر فشار بازجو انجام گرفت اکنون برعلیه وی به کار گرفته می شود.
پس از گذشت ۵ ماه، وی در دادسرای زندان اوین تفهیم اتهام شد. وی متهم به «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی»، «تبلیغ علیه نظام» و «بغی (شورش مسلحانه)» می باشد.
نسیم غلامی سیمیاری متولد ۲۲ تیر ۱۳۶۷ می باشد. وی بعد از یک سال حبس همچنان در وضعیت بلاتکلیف به سر می برد.
حبس طولانی مدت زندانیان در وضعیت بلاتکلیف که در زندان های رژیم رایج می باشد، بر خلاف قوانین خود رژیم می باشد.
زندانی سیاسی وریشه مرادی
وریشه مرادی در ۱۰ مرداد ۱۴۰۲ در کرمانشاه و در مسیر رفتن به سنندج ربوده شد.
وریشه پنج ماه اول حبس خود را در سلول انفرادی در بازداشتگاه اداره اطلاعات در سنندج و در بند ۲۰۹ در زندان اوین گذراند و در آنجا برای گرفتن اعترافات دروغین به شدت تحت شکنجه قرار گرفت.
وریشه مرادی، فعال حقوق زنان و از اعضای جامعه زنان آزاد شرق کردستان (KJAR) است. جامعه زنان (KJAR) در بیانیه ای در ۴ مهر ۱۴۰۲ خطاب به مردم، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر در ایران و سازمان های بین المللی حقوق بشر، اعلام کرد که وریشه مرادی برای انجام «فعالیت های سیاسی و سازماندهی زنان» در کردستان به سر می برد.
خانم مرادی از حق داشتن وکیل تعیینی و روند قانونی دادرسی محروم بوده است. او تنها پس از صدور کیفرخواست اجازه پیدا کرد با وکیل تماس بگیرد.
زندانی سیاسی پخشان عزیزی
پخشان عزیزی یک روزنامه نگار و مددکار اجتماعی است. این فعال کرد در ۱۳ مرداد ۱۴۰۲ در شهرک خرازی تهران بازداشت شد. مأموران امنیتی وی را بلافاصله به بند ۲۰۹ وزارت اطلاعات واقع در زندان اوین منتقل کردند.
پخشان عزیزی فارغ التحصیل رشته مددکاری اجتماعی از دانشگاه تهران می باشد. وی از زمان بازداشت از تماس و یا ملاقات با خانواده اش محروم بوده و به وکیل دسترسی نداشته است.
پخشان عزیزی قبلاً در تاریخ ۲۵ آبان ۱۳۸۸ به دلیل شرکت در تجمع دانشجویان کرد دانشگاه تهران د راعتراض به اعدام زندانیان سیاسی کرد بازداشت شده بود و متعاقباً به قید وثیقه در ۲۸ اسفند ۱۳۸۸ آزاد شد.
