رعنا فرج اوغلی، زن ۲۴ ساله تُرک و از قربانیان کودک همسری، بامداد چهارشنبه ۱۲ آذر ۱۴۰۴ در زندان مرکزی تبریز اعدام شد.
این زندانی که دو سال پیش به اتهام «قتل» همسرش بازداشت شده بود، در روندی قضایی فاقد تضمینهای دادرسی عادلانه، از سوی دستگاه قضایی رژیم ایران به مجازات مرگ محکوم شد.
رعنا فرج اوغلی در ۱۶سالگی به اجبار خانواده به ازدواج مردی ۱۹ سال بزرگتر از خود وادار شده و سالها تحت خشونت و فشارهای مستمر زندگی کرده بود. او در دادگاه تصریح کرده بود که حتی نیازی به وکیل ندارد، زیرا تنها خواستهاش «رهایی از زندگیای مثل مرگ» بوده است.
با وجود اجرای حکم، خبر اعدام او تا زمان تنظیم این گزارش در هیچیک از رسانههای حکومتی، از جمله رسانههای وابسته به قوه قضاییه رژیم ایران منتشر نشده است.
ایران، رکورددار اعدام زنان در جهان
با اعدام رعنا فرج اوغلی در زندان مرکزی تبریز، شمار زنانی که از آغاز سال میلادی ۲۰۲۵ در ایران اعدام شدهاند به ۵۷ نفر رسیده است؛ این رقم رکوردی بیسابقه در اعدام زنان در ایران محسوب میشود. در تمام سال ۲۰۲۴، ۳۴ زن در ایران اعدام شدند.
براساس اطلاعات ثبت شده توسط کمیسیون زنان شورای ملی مقاومت ایران، از سال ۱۳۸۶ تاکنون، حداقل ۳۲۰ زن در ایران اعدام شده اند.
در سال ۱۴۰۳ شمسی، ۳۸ زن در ایران اعدام شدند که نسبت به سال قبل ۹۰درصد افزایش نشان می دهد.
زنانی که به دست رژیم ملایان اعدام می شوند اکثرا خود قربانی خشونت خانگی و قوانین تبعیض آمیز خانواده هستند و بسیاری از آنها در دفاع از خود عمل کرده اند.
از زمان روی کار آمدن مسعود پزشکیان، رژیم آخوندی بیش از ۲۶۰۰ زندانی را اعدام کرده است.
سکوت و بیعملی در برابر قاتلان مردم ایران، سوخترسانی به تروریسم، سرکوب و جنگافروزی است. رژیم اعدام و ترور باید از جامعه جهانی طرد و پرونده نقض حقوق بشر و جنایات آن به شورای امنیت سازمان ملل متحد ارجاع شود.
