دانشجویان دانشگاه علم و صنعت: خوابگاه دختران یک بندی از زندان

حرکت اعتراضی دانشجویان دانشگاه علم و صنعت

صدها تن از دانشجویان دانشگاه علم و صنعت در برابر زورگویی های حراست دانشگاه دست به اعتراض زدند.

دانشجویان دانشگاه علم و صنعت در تاریخ یکشنبه ۴ اردیبهشت ۱۴۰۱ در این تجمع اعتراضی که در مقابل حراست دانشگاه شکل گرفته بر علیه حراست دانشگاه شعار دادند. آنها در شعارهایشان از جمله گفتند:

حراست پلیسی نمی خوایم نمی خوایم

حراست عامل دست قدرت

نترسید نترسید ما همه با هم هستیم

همچنین دانشجویان این دانشگاه پلاکاردهایی در دست داشتند که روی آنها نوشته بودند: خوابگاه دختران، یه بندی از زندان، دانشجو زنده است و دانشگاه پادگان نیست و دانشگاه پلیسی نمی خوایم نمی خوایم

یکی از دانشجویان معترض دانشگاه علم و صنعت در جمع دانشجویان گفت: «هم زمان با بازگشایی دانشگاه ها دو هفته از بازگشایی دانشگاه بیشتر نگذشته که گشت ارشاد، دخالت در پوشش، کنترل افراد در خوابگاه و دست آخر هم ضرب و شتم یک دانشجو به خاطر اعتراض به این وقایع را شاهد بودیم. حالا اما دانشجویان علم و صنعت با این تجمع پاسخ دادند، دانشگاه پادگان نیست!»

روز یکشنبه ۴ اردیبهشت همچنین تعدادی از دانشجویان دانشگاه پیام نور تبریز در داخل این دانشگاه تجمع کردند و مخالفت خود را با حضوری بودن امتحانات پایان ترم اعلام کردند.

بیانیه دانشجویان دانشگاه علم و صنعت

دانشجویان معترض دانشگاه علم و صنعت با انتشار بیانیه ای اقدامات حراست دانشگاه را محکوم کردند آنها در بخشی از این بیانیه گفتند:

«…امروز دو هفته از بازگشایی دانشگاه، بعد از دو سال تعطیلی می گذرد. امروز شاهد اولین تجمع دانشجویی، در دفاع از حق دانشجویان هستیم. با این که مدت کوتاهی است که از بازگشایی دانشگاه می گذرد اما در همین مدت کوتاه شاهد شدت گرفتن تلاش هایی برای استقرار نظم پلیسی در دانشگاه هستیم. گویا تعطیلی دو ساله دانشگاه و شکاف نسلی ایجاد شده میان دانشجویان، به اقتدارگرایان فرصتی برای از بین بردن دستاوردهای مبارزات دانشجویی داده. آنها فکر می کردند که می توانند نبض دانشجو را خاموش کنند. اما این گمان،‌ خیال خامی بیشتر نیست.

دو هفته از بازگشایی دانشگاه ها می گذرد و ما چیزی جز اذیت و آزار ندیده ایم. حراست دانشگاهی که وظیفه حفاظت از دانشجو را دارد، امروزه بیش از هر نهاد دیگری مخل آسایش اوست. روندی که تنها منحصر به علم و صنعت نیست و در سایر دانشگاه ها نیز به شکل های مختلف دیده می شود. پروژه ای که برای سرکوب و خنثی کردن پتانسیل سیاسی دانشگاه در جریان است نه فقط با تشدید فشارها بر فعالان و تشکل ها و نهادهای دانشجویی بلکه همراه با فشارهایی روزانه بر عموم دانشجویان. فشارهایی همچون گسترش حوزه دخالت در پوشش دانشجویان حتی خارج از دانشگاه و ایجاد رعب و وحشت و تهدید دانشجویانی که تا پیش از این رنگ دانشگاه حضوری را به چشم ندیده بودند و برای تحصیل، کیلومترها از شهرهای خود دور شده اند.

در این میان عملکرد حراست و حفاظت فیزیکی از دانشگاه علم و صنعت جانهایمان را به لب رسانده. این نهاد قدرت تا بدان جان پیش رفته که هفته گذشته وقتی تشکلی علیه این عملکرد آنها دست به صدور بیانیه ای زد، به جمع آوری بیانیه های یک تشکل از سطح دانشگاه پرداخت و یکی از دانشجویان را مضروب و به همراه تعدادی دیگر به کمیته انضباطی احضار کرد و پای نیروهای نظامی را به صحن دانشگاه باز کرد.

امروز دهه شصت نیست! که بتوان با اجبار، سلایق و عقاید عصر حجری خود را با زور و چماق به خورد دانشجو داده. امروز باید حق آزادی انتخاب را پذیرفت. چاره هم جز پذیرش آن نیست. حق انتخاب مهم ترین حق هر انسانی بعد از حق زندگی است. ما دانشجویان حضور نیروهای امنیتی در دانشگاه و ایجاد رعب و وحشت را به شدت محکوم می کنیم…»

روز سه شنبه گذشته دانشجویان دانشگاه علم و صنعت تهران علیه اقدامات حراست و سرپرستان خوابگاه های دختران بیانیه اعتراضی پخش کردند. نیروهای حراست دانشگاه یکی از دانشجویان را در حین توزیع بیانیه مورد ضرب و شتم قرار دادند.

هم چنین در تاریخ ۱۴ فروردین ماه ۱۴۰۱ همزمان با بازگشایی دانشگاه تهران حراست این دانشگاه به دختران دانشجو برای پوشیدن مقنعه فشار وارد کردند. پیش از آن ابراهیم رئیسی در صحبت با جمعی در استان خراسان رضوی بر ضرورت سرکوب زنان با روشهای مختلف تأکید کرد و گفت: «قریب به ۲۸ دستگاه در موضوع عفاف و حجاب مسئولیت دارند.» (خبرگزاری حکومتی مهر- ۱۲ فروردین ۱۴۰۱)