زنان زندانی سیاسی در ایران همچنان با بازداشت‌های طولانی‌مدت، بلاتکلیفی قضایی و احکام سنگین روبه‌رو هستند. در تازه‌ترین موارد، دو پزشک و یک مادر دادخواه در زندان‌های دولت‌آباد اصفهان و سبزوار در بازداشت یا در حال گذراندن دوران محکومیت خود هستند.
زینب سلیمانی؛ پزشک متخصص اطفال در بازداشت و بلاتکلیفی
زینب سلیمانی، پزشک متخصص اطفال، از فروردین‌ماه ۱۴۰۵ در زندان دولت‌آباد اصفهان در بازداشت به سر می‌برد. بر اساس گزارش‌های منتشر شده، وی در جریان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ به درمان مجروحان و خارج کردن ساچمه و گلوله از بدن آنان کمک می‌کرد. تاکنون هیچ جلسه دادگاهی برای رسیدگی به پرونده او برگزار نشده و وی همچنان در بلاتکلیفی نگهداری می‌شود.
گزارش‌ها همچنین حاکی از وخامت وضعیت روحی این پزشک در دوران بازداشت است. وی تاکنون سه بار در بیمارستان اعصاب و روان فارابی اصفهان بستری شده و بخش عمده دوران بازداشت خود را در سلول انفرادی گذرانده است.
سمیه افشار؛ مادر دادخواه محکوم به پنج سال زندان
سمیه افشار، مادر علیرضا سپاهی، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، در زندان دولت‌آباد اصفهان دوران محکومیت پنج ساله خود را سپری می‌کند. وی توسط شعبه اول دادگاه انقلاب اصفهان با اتهاماتی مرتبط با اعتراضات به پنج سال حبس محکوم شده است.
بر اساس اطلاعات منتشر شده، بازداشت این مادر حدود ۲۰ روز پس از بازداشت فرزندش صورت گرفت. منابع مطلع گفته‌اند که بازداشت وی با هدف اعمال فشار بر فرزندش برای اخذ اعتراف اجباری انجام شده بود. فرزند او، علیرضا سپاهی، در مهرماه ۱۴۰۵ اعدام شد.
تداوم بازداشت صفیه سبزواری
صفیه سبزواری، پزشک عمومی ساکن سبزوار، نیز از ۱۴ شهریور ۱۴۰۵ در بازداشت به سر می‌برد. وی پس از مراجعه به دادگستری سبزوار بازداشت و به زندان این شهر منتقل شد.
با گذشت نزدیک به دو ماه از زمان بازداشت، این پزشک همچنان در بلاتکلیفی نگهداری می‌شود و تاکنون هیچ اطلاعاتی درباره اتهامات منتسب به او منتشر نشده است. صفیه سبزواری پیش از این نیز در ارتباط با اعتراضات سراسری بازداشت شده بود.
تشدید فشار بر زنان معترض و خانواده‌های دادخواه
تداوم بازداشت‌های طولانی‌مدت، نگهداری در سلول انفرادی، بلاتکلیفی قضایی و صدور احکام سنگین علیه زنان، بخشی از سیاست سرکوب رژیم زن‌ستیز آخوندی علیه زنان معترض و خانواده‌های دادخواه است.
پرونده‌های زینب سلیمانی، سمیه افشار و صفیه سبزواری نشان می‌دهد که زنان در ایران نه تنها به دلیل حضور در اعتراضات، بلکه حتی به دلیل فعالیتهای درمانی یا پیگیری وضعیت اعضای خانواده خود نیز با فشارهای امنیتی و قضایی روبه‌رو می‌شوند.
