یک هفته، چند قربانی؛ چهره واقعی خشونت علیه زنان در ایران
قتل زنان در ایران : تنها در فاصله چند روز در مهرماه ۱۴۰۵، چند زن و دختر در شهرهای مختلف ایران به دست نزدیک‌ترین مردان زندگی خود به قتل رسیدند؛ از یک کودک‌همسر ۱۶ساله گرفته تا مادری که همراه دختر ۱۴ساله‌اش هدف گلوله قرار گرفت. این جنایت‌ها حوادثی استثنایی یا جدا از یکدیگر نیستند، بلکه بخشی از واقعیتی هستند که زنان در ایران هر روز با آن مواجه‌اند؛ واقعیتی که در آن قوانین زن‌ستیز رژیم ملایان، مجازات‌های ناکارآمد و فرهنگ مصونیت برای عاملان خشونت، زمینه تداوم قتل زنان را فراهم کرده است. مروری بر قتل‌های رخ‌داده در هفته‌های اخیر نشان می‌دهد که خشونت علیه زنان در ایران نه یک بحران فردی یا خانوادگی، بلکه یک معضل ساختاری و حکومتی است.
فرشته یوسف زاده با دختر ۱۴ ساله‌اش به قتل رسید
فرشته یوسف‌زاده ۳۸ ساله مادر سه فرزند توسط شوهر پاسدارش به قتل رسید. محمد محمدی ۵۶ ساله و از اعضای سپاه پاسداران در شهر دهلران از استان ایلام فرشته را به همراه دختر ۱۴ ساله‌اش رزا و کودکان دوقلو به نام‌های رادبین و حدیث ۹ ساله بوسیله سلاح کلاشینکف به رگبار بست و به قتل رساند.
فرشته یوسف‌زاده از ازدواج قبلی خود دخترش رزا را داشت و اختلاف آنها در مورد حضور رزا در این خانواده بود، که در نهایت مجبور شد خانه خود را ترک کند. پس از مدتی جهت برداشتن وسایل به منزل بازگشته بود که به همراه ۳ فرزندش به قتل رسید. خبر این جنایت دلخراش در تاریخ ۲۳ مهر ۱۴۰۵ منتشر شد.
یگانه حسین‌زایی، فقط ۱۰ سال داشت که به عقد یک مرد درآمد
یگانه حسین‌زایی، ۱۶ ساله و از قربانیان کودک همسری توسط شوهرش در شهرستان باخزر واقع در استان خراسان رضوی، روز جمعه ۱۷ مهر ۱۴۰۵، بر اثر ضربات کابل و چوب دستی و سپس خفه کردن، به قتل رسید. (خبرگزاری رکنا- ۲۱ مهر ۱۴۰۵)
یگانه حسین‌زایی وقتی که تنها ۱۰ سال داشت به عقد پسرعمه خود درآمده و در ۱۴ سالگی با او ازدواج کرده بود.
مریم یارمحمدی ۲۸ ساله و مادر دو فرزند
مریم یارمحمدی، مادر ۲۸ ساله روز ۱۳ مهر ۱۴۰۵، در خانه خودش در جزیره قشم واقع در استان هرمزگان، با ضربه‌های پیاپی چاقو کشته شد. قاتل او برادرش بود و شوهر مریم در همدستی با او هنگام این جنایت فرزندانش را از خانه بیرون برد و زمینه قتل را فراهم کرد.
قاتل شبانه به منزل خواهرش هجوم برد و چند بار به گردن، سینه‌ها و اندام جنسی او با چاقو ضربه زد. او پس از اینکه مطمئن شد مریم جانش را از دست داده او را به بیمارستان منتقل کرد.
اما آنچه پس از این جنایت واقع شد ابعاد دیگری از این قتل به اصطلاح ناموسی را آشکار کرد. شماری از بستگان مریم در برابر بیمارستان تجمع کردند و به بازداشت برادر و همسر او اعتراض کردند. پس از قتل مریم، نام همسر و برادران او در آگهی ترحیم به عنوان صاحبان عزا! منتشر شد.
مینا سلطانی ۴۰ ساله مادر دو فرزند
مینا سلطانی، ۴۰ ساله و مادر دو فرزند ساکن اصفهان توسط شوهرش با ضربات متعدد چاقو به سینه و گردن به قتل رسید. این مرد روز ۱۶ مهر ۱۴۰۵، پیش از قتل مینا، فرزند بزرگتر را به بهانه‌ای از خانه بیرون فرستاد و پسر ۱۰ ساله‌اش را نیز در یکی از اتاقها حبس کرد و پس از آن اقدام به کشتن همسرش نمود.
همچنین یک روز بعد در تاریخ ۱۷ مهر ۱۴۰۵، یک زن ۲۷ ساله توسط نامزد سابق خود در پاساژ سعدی تهران با شلیک سلاح کلت کمری به قتل رسید. (همشهری آنلاین – ۱۸ مهر ۱۴۰۵)
چرا قاتلان آزادانه از عملکرد خود دفاع می‌کنند؟
قتل زنان در ایران بیش از گذشته گسترش پیدا کرده‌است. از موارد فوق به این نتیجه می‌رسیم که فقط طی یک هفته دست کم ۵ زن توسط مردان خانواده به قتل رسیده‌اند. این موارد تنها بخشی از آماری است که به رسانه‌ها راه پیدا می‌کند. اما نباید پرسید چرا یک برادر یا شوهر یا پدر یا پسر، دست به قتل می‌زند. سوال اصلی این است که چرا قاتلان اینگونه آزادانه از عملکرد خود دفاع می‌کنند؟
قوانین زن‌ستیزانه رژیم ملایان موجب شده تا آمار قتل‌های به اصطلاح ناموسی در ایران سیر صعودی و تکان‌دهنده داشته باشد.
این قوانین به هیچ وجه از خشونت جلوگیری نمی‌کنند، بلکه مجوز قتل قانونی را صادر می‌کنند.
