زینب مؤیدی که در خانه او را «محبوبه» صدا میزدند، متولد سال ۱۳۷۷ و اهل و ساکن شهر شفت در استان گیلان بود. او در عصر روز پنجشنبه ۱۸ دیماه ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات سراسری در شهر شفت هدف اصابت گلوله جنگی نیروهای سرکوبگر رژیم قرار گرفت و به شهادت رسید.
در آن عصر خونین، زینب همراه با همسرش در حال بازگشت به خانه بود که متوجه مجروحشدن یکی از معترضان شد. او بلافاصله شال خود را درآورد تا مانع خونریزی شدید آن معترض شود، اما در همین حین از ناحیه ران پای چپ هدف شلیک مستقیم گلوله جنگی قرار گرفت و به شدت مجروح گردید.
همسرش او را سراسیمه به بیمارستان منتقل کرد و زینب در بخش مراقبتهای ویژه (ICU) بستری شد. در حالی که میزان هموگلوبین بدنش به عدد بحرانی ۳ رسیده بود و نیاز حیاتی و فوری به تزریق خون داشت، مأموران امنیتی و پاسداران حاضر در بیمارستان مانع تزریق خون توسط کادر درمان شدند. با از دست رفتن زمان طلایی نجات، زینب دچار شوک شدید هموراژیک شد و جان باخت.
رژیم آخوندی در ادامهی جنایت خود، خانواده زینب را تحت شدیدترین فشارها قرار داد تا او را به عنوان «بسیجی» به خاک بسپارند، اما خانواده در برابر این سناریوسازی رسوا ایستادگی کردند.
