ثمین رستمی در جریان اعتراضات سراسری در ۱۸ دیماه ۱۴۰۴، در منطقه مهرویلا در کرج به شهادت رسید. او برای کمک به دختری که مورد ضربوشتم نیروهای سرکوبگر قرار گرفته بود جلو رفت، اما از پشت هدف شلیک مأموران جنایتکار رژیم قرار گرفت. گلوله به ناحیه طحال او اصابت کرده بود.
خواهران ثمین وقتی به محل زخمی شدن او رسیدند به شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفتند. پاسداران دستهایشان را شکستند و با پنجه بوکس به صورتشان حمله کردند.
پیکر او چهار روز بعد به خانوادهاش تحویل داده شد.
ثمین رستمی ۴۲ ساله مادر دو پسر و پرستار بیمارستان آرام کرج بود.
