در آستانه روز جهانی زن ۲۰۲۶ کمیسیون زنان شورای ملی مقاومت ایران گزارش سال ۲۰۲۶ خود را منتشر می کند. این گزارش شامل مروری بر وقایع سال ۲۰۲۵ در رابطه با حقوق زنان در ایران می باشد.
گزارش سال ۲۰۲۶ کمیسیون زنان شورای ملی مقاومت ایران، به گفته مسئول کمیسیون خانم سروناز چیت ساز « در شرایط متحولی آماده شد، چرا که کشور ما ایران در آستانه یک تحول سرنوشت ساز قرار دارد.»
از اعتراض تا خیزش: روایت مقاومت سراسری در ایران
در اولین بخش از گزارش سال ۲۰۲۶ نگاهی داریم به سال ۲۰۲۵ به عنوان سال انباشت خشم و مقاومت آگاهانه، نقش کانون های شورشی مجاهدین و نقش محوری زنان در سازمان دادن اعتراضات و بالاخره مروری بر اینکه این اعتراضات چگونه تکامل یافت و به قیام دی ماه ۱۴۰۴ بالغ شد. قیامی که در یک قتل عام سازمانیافته سرکوب شد و دهها هزار تظاهرکننده از مرد و زن و کودک کشته شدند.
خشونت حکومتی علیه زندانیان سیاسی زن در ایران
در بخش دوم گزارش سال ۲۰۲۶ مروری بر وضعیت زندان ها در ایران داریم و به طور خاص محروم کردن زندانیان زن از درمان که منجر به مرگ زندانیان زیادی در سال گذشته شد.
از خیابان تا خانه: داستان بقا و تاب آوری زنان
در بخش سوم گزارش سال ۲۰۲۶ کند و کاوی داریم در وضعیت اقشار مختلف زنان، معیشت آنها و داستان آنها برای بقا و تاب آوری.
زنان، قربانیان خشونت و بی عدالتی ساختاری
بخش چهارم مربوط به قربانیان خشونت ساختاری علیه زنان است. از ۹۱درصد افزایش در اعدام زنان در سال ۲۰۲۵ در مقایسه با سال ۲۰۲۴ تا افزایش خشونت خانگی و رشد صعودی کودک همسری و قتل زنان در ایران.
ژرفای شکاف جنسیتی و هزینه انسانی افول اقتصادی در ایران
بخش های پنجم و ششم مروری است بر شکاف جنسیتی وحشتناک در ایران و آسیب های اجتماعی ناشی از آن که قیمت سنگینی از زنان می گیرد.
متن پیش گفتار خانم سروناز چیت ساز، مسئول کمیسیون زنان شورای ملی مقاومت ایران در زیر آمده است:
گزارش سالانه کمیسیون زنان امسال در شرایط متحولی آماده شد، چرا که کشور ما ایران در آستانه یک تحول سرنوشت ساز قرار دارد.
در جنگی که روز ۹ اسفند بر سر برنامههای هستهای و موشکی رژیم آخوندی شعلهور شد؛ علی خامنه ای، جنایتکار بزرگ قرن که مسئول سه دهه قتل و کشتار مردم ایران بود، مرد.
آخرین جنایت او کشتار تظاهرات بزرگ مردم ایران در قیام دی ماه ۱۴۰۴ بودکه برای سرکوب آن چند ده هزار نفر را قتل عام نمود. دههاهزار را مجروح و بیش از ۵۰هزار تن را دستگیر و روانه زندان کرد. در میان قربانیان ، تا به حال اسامي بيش از ۲۵۰ زن و صدها جوان زیر ۱۸سال وجود داشت.
جنایتی که درز تنها گوشه هایی از آن به جهان خارج به قرار گرفتن سپاه پاسداران، این ابزار اصلی سرکوب، اعدام و کشتار در ایران، در فهرست سازمانهای تروریستی اتحادیه اروپا انجامید.
مرگ خامنه ای، مرگ استبداد دینی و پایان رژیم ولایت فقیه است. اکنون زمان برقراری آزادی و حاکمیت مردم ایران است.
بعد از ۴۷سال رنج و خون فرزندان رشید ایران، بالاخره روزگار آزادی مردم فرا رسیده است به شرط اینکه اجازه ندهیم این انقلاب را مثل انقلاب سال ۱۳۵۷، ربوده شود.
در قیام دی ماه ۱۴۰۴ مردم ایران نشان دادند که خواهان آیندهای بر پایه جمهوری دموکراتیک هستند و هرگونه دیکتاتوری مادامالعمر، چه دیکتاتوری شاه و چه دیکتاتوری آخوندها، را رد میکنند.
زنان ایران بار دیگر ثابت کردند که قربانیان بیقدرت نیستند، بلکه نیروی اصلی تغییرند. حضور آنان مشهود و تعیینکننده بود؛ از بندرعباس و مشهد تا تهران، شیراز، رشت، کرمانشاه، زاهدان و دهها شهر بزرگ و کوچک دیگر، زنان در صف اول اعتراضات قرار داشتند. آنان شعار میدادند: «مرگ بر ستمگر، چه شاه باشه چه رهبر»، راههای تازهای گشودند و بهای سنگینی پرداختند.
خانم مریم رجوی در پیام خود به مناسبت روز جهانی زن خاطرنشان ساخت: «آزادی و دموکراسی بهدست نمیآید مگر با حضور زنان در رهبری سیاسی جامعه. به همین دلیل یک جایگزین حقیقی نیز با مشارکت زنان در رهبری سیاسی شناخته میشود…»
روز ۹ اسفند، شورای ملی مقاومت ایران تشکیل دولت موقت بر اساس طرح دهمادهای خانم مریم رجوی را اعلام کرد. خانم رجوی در پیامهای خود تأکید کرد: «تنها مردم ایران مشروعیت تعیین آینده سیاسی کشور خود را دارند. ایران رژیم آن نیست. ایران مردم آن است و هیچ آیندهیی برای ایران از بیرون تحقق نمییابد. تنها توسط مردم ایران میتوان آن را ساخت. همه را به حمایت از مردم ایران فرا میخوانم.»
خوانندگان این گزارش، با ورق زدن صفحات آن، با مسئولیتی اخلاقی و انسانی روبهرو میشوند: مسئولیت سکوت نکردن و به رسمیت شناختن حقانیت مبارزه زنان و جوانان در ایران برای سرنگونی رژیم، نفی همه اشکال دیکتاتوری، و عزم آنان برای برقراری یک جمهوری دموکراتیک بر پایه جدایی دین و دولت، برابری جنسیتی، و حقوق برابر برای همه آحاد ملت ایران.
آزادی و برابری در ایران بهایی سنگین داشته است. ملت ایران بیش از ۱۰۰هزار تن از بهترین فرزندان خود را در راه آزادی فدیه داده است. آنها جان خود را فدا نکردند که از استبداد دینی به دیکتاتوری سلطنتی برگردند.
