سازمان عفو بین الملل با صدور بیانیه ای در روز ۱۸ بهمن 1396 (7 فوریه 2018) از مقامات رژیم ایران خواست تا «فعالان مدافع حقوق بشر آتنا دائمی، گلرخ ابراهیمی ایرایی و همسرش آرش صادقی را فوراً و بدون قید و شرط آزاد کند.»
این سه فعال زندانی در اعتراض به انتقال غیرقانونی آتنا دائمی و گلرخ ابراهیمی ایرایی به زندان مخوف قرچک ورامین در خارج تهران که به اسم شهرری نیز شناخته می شود، دست به اعتصاب غذا زده اند.
ماگدالنا مغربی، معاون مدیر خاورمیانه و شمال آفریقا در عفو بین الملل گفت «شرایط وحشتناک زندان شهرری گلرخ ابراهیمی ایرایی و آتنا دائمی را که هر دو به غلط به خاطر فعالیت مسالمت آمیز حقوق بشری زندانی شده اند علاوه بر تراکم جمعیت و شرایط وخیم بهداشتی در معرض خطر جدی حمله و خشونت و بیماری های عفونی قرار می دهد. ما به شدت نگران سلامتی و امنیت آنها هستیم. هیچکس نباید در چنین شرایط دهشتناکی محبوس شود.»
به نوشته عفو بین الملل زندان قرچک یک مزرعه پرورش مرغ است که از دور استفاده خارج شده است. چندصد زن محکوم به خاطر جرائم خشونت آمیز در این شرایط تراکم جمعیت و غیربهداشتی در حبش هستند بدون اینکه به آب آشامیدنی سالم، غذای مناسب، دارو و هوای تازه دسترسی داشته باشند. گزارشات رسیده از این تأسیسات حاکی از میزان بالای حمله به زندانیان چه از سوی سایر زندانیان و چه از سوی کارکنان زندان همچنین رواج استفاده از مواد مخدر و بیماریهای عفونی می باشد.
به گفته عفو بین الملل مقامات ایرانی به طور مستمر از پرداختن به نگرانیهای مربوط به شرایط غیرانسانی زندانیان زن محبوس در زندان شهرری خودداری کرده اند. در عوض، اغلب زندانیان سیاسی و عقیدتی زن که به صراحت اعتراض می کنند را با انتقال به زندان شهرری تهدید کرده و برخی اوقات این تهدیدها را عملی می کنند.
گلرخ ابراهیمی ایرایی و آتنا دائمی در ۲۴ ژانویه (۴ بهمن 96) از زندان اوین تهران به زندان شهرری منتقل شدند. این انتقال بعد از آن صورت گرفت که گاردهای مرد زندان در واکنش به اعتراض آنها به انتقال غیرقانونی و نقض قوانین رژیم ایران در رابطه با اصل تفکیک جرائم، به طور فیزیکی و زبانی به آنها حمله کردند، فحش های مستهجن دادند و زیر ضربات مشت و لگد گرفتند.
همسر گلرخ ابراهیمی ایرایی، آرش صادقی که او نیز یک فعال مدافع حقوق بشر و زندانی عقیدتی است، از ۲۷ ژانویه (۷بهمن) در اعتصاب غذای می باشد. او خواستار بازگرداندن همسرش و آتنا دائمی به زندان اوین تا زمان آزادی آنها می باشد.
به گفته مگدالنا مغربی، عفو بین الملل به شدت نگران وضعیت سلامتی آرش صادقی است چرا که جسم او در جریان اعتصاب غذاهای قبلی ضعیف شده و «این اعتراض می تواند جان او را به خطر بیاندازد».
عفو بین الملل تأکید کرد، «این واقعه باز هم نشان می دهد شرایط برای کسانی که در ایران جسارت دفاع از حقوق بشر را به خود می دهند چقدر وحشتناک است. جایی که هر گونه دیگراندیشی و فعالیت مسالمت آمیز از سوی مقامات جرم انگاشته می شود.»
