مری گرو در اول سپتامبر ۱۸۱۳ در هارتفورد، ایالت کنتیکت متولد شد و در دهم اکتبر ۱۸۹۶ در فیلادلفیا، پنسیلوانیا درگذشت. او فعال آمریکایی ضد برده‌داری و مدافع حق رأی زنان بود که فعالیت‌هایش بخش بزرگی از قرن نوزدهم را دربر گرفت و نقشی مهم در مبارزه برای لغو برده‌داری و شکل‌گیری جنبش اولیهٔ حقوق زنان ایفا کرد.
مری گرو به‌عنوان یکی از رهبران «انجمن زنان ضد برده‌داری فیلادلفیا» و سپس «انجمن ضد برده‌داری پنسیلوانیا» شناخته شد و با پشتکاری خستگی‌ناپذیر برای پایان دادن به برده‌داری در ایالات متحده تلاش کرد. در سال ۱۸۴۰، او یکی از هشت زن آمریکایی بود که از حضور رسمی در «کنوانسیون جهانی ضد برده‌داری» در لندن محروم شدند؛ رویدادی که تعهد او به دفاع از حقوق زنان را در کنار عدالت نژادی تقویت کرد.
او ویراستار و روزنامه‌نگاری توانمند بود و برای نشریات ضد برده‌داری قلم می‌زد؛ از جمله به‌عنوان سردبیر مشترک روزنامهٔ پنسیلوانیا فریمن فعالیت داشت و بیش از سه دهه فعالیتهای فعالان ضد برده‌داری فیلادلفیا را ثبت و مستند کرد. در دورانی که سخنرانی عمومی زنان امری نادر بود، مری گرو به‌عنوان خطیبی تأثیرگذار نیز شناخته می‌شد و به‌طور منظم دربارهٔ لغو برده‌داری و حق رأی زنان سخنرانی می‌کرد.
پس از پایان جنگ داخلی آمریکا، مری گرو فعالیت خود را در جنبش حق رأی زنان گسترش داد. او در تأسیس «انجمن حق رأی زنان پنسیلوانیا» نقش داشت و به‌مدت بیست‌وسه سال ریاست آن را بر عهده گرفت. او در این مسیر با اصلاح‌طلبان برجسته‌ای چون لوسی استون همکاری کرد و حتی در دورهٔ اختلافات درونی جنبش، همچنان به تلاش برای دستیابی زنان به حق رأی ادامه داد.
زندگی و فعالیتهای مری گرو پیوندی میان جنبش لغو برده‌داری و جنبش حقوق زنان ایجاد کرد و او را به یکی از چهره‌های کلیدی اصلاحات اجتماعی در قرن نوزدهم آمریکا بدل ساخت. میراث او یادآور کنشگری اصول‌گراست که تمام عمر خود را وقف برابری، عدالت و مشارکت دموکراتیک کرد.
