خانم معترض: نمی گین نمی گین. همه تان فقط می گید چشم. میگین برو ده روز دیگه. وای می ایستیم این ده روز کجا ست؟ چرا اونی که باید بیاد حرف بزنه نمیاد حرف بزنه؟ چرا
خودش نمیاد؟
خانمی از میان جمعیت: از توی اون سوراخی شان بیرون نمی آیند حداقل آدم را دلداری بدهند.
خانم معترض: با شوکر و توپ و تفنگ می ایند وای می ایستند کنار ماها. از ما مظلوم تر دیدین آخه؟ از ما بدبخت تر دیدین؟
یک نفر از توی جمعیت: خانم گریه نکن
خانم معترض: بابا نابودیم به خدا نابودم. به خدا به خاطر یک میلیون تومان شش ماهه دارم درد می کشم.
من جراحی لثه دارم یک میلیون تومان ندارم . شش ماهه دارم درد می کشم.درد می کشم.
یک نفر از میان جمعیت: حالا حرص نخور بدتر می شه.
خانم معترض: این قدر قرص و مسکن خوردم کبد و کلیه ام آسیب دیده. آخه نابودیم ما. می فهمی چیه. ۴ساله توی یک خونه ۵۰متری مستأجرم . بابا درد دارم. اجاره ام هم نمیتونم بدم.
برجی هفتصد تومن حقوق می گیرم. اجاره ام هم نمی تونم بدم. ماهی ۶۰۰-۷۰۰تومن اجاره میدم. نون خالی نداریم.
