گلرخ ایرایی، زندانی سیاسی که تنها به خاطر نوشتن یک کتاب منتشر نشده علیه مجازات ضدانسانی سنگسار در بند زنان زندان اوین در اسارت به سر می برد، طی نامه سرگشاده ای خواستار اقدام جامعه بین المللی برای نجات جان زندانی سیاسی اعتصابی سعید شیرزاد شد.
سعید شیرزاد، یک فعال حقوق کودکان است، که به سبب فعالیت هایش در زندان به سر می برد و نزدیک به دو ماه است که در اعتراض به یورش به بند زندانیان سیاسی در زندان گوهردشت کرج و انتقال زندانیان به بند امنیتی و مصادره اموال و امکاناتی که با هزینه خودشان تهیه کرده بودند، هنوز در اعتصاب غذا می باشد.
خانم ایرایی از پشت میله های زندان، دولت های اروپایی که بدون توجه به نقض فاحش حقوق بشر در ایران روابط تجاری خود با رژیم آخوندی را ادامه می دهند در رابطه با جان این زندانی سیاسی مسئول می داند. وی در بخشی از نامه خود با اشاره به حمله به بند زندانیان سیاسی در گوهردشت چنین نوشته است:
اجرایی شدن این تصمیم خودسرانه مردانی (رییس زندان گوهردشت کرج) پیش از آن که نشان از کینهجویی وی باشد نمایانگر روح اوج بیقانونی در این کشور بی در و پیکر است.کشوری که اگر دادستانی و قوه قضائیه آن دارای صلاحیت میبودند، یقیناً میبایست در برابر این حجم وحشیگری پاسخگو میبودند. اینجا هر که زورش بیشتر است، هرگونه که امیالش طلب کند میتازد و آنان که شعور اعتراض بر این توحش را دارند قربانی میشوند.
همهی اینها در روزها و ساعاتی رخ داده که روحانی در برابر فلاش دوربینهایی از کشورهای مختلف به ما پوزخند حواله میکرد. به راستی مسئولیت جان سعید به عهده کیست؟
قدرتهایی که با سکوت یا لبخندهایشان اعتبار میدهند به این خشونت عریان؟ یا سازمان زندانها؟ که با قرار دادن امثال مردانی در مقام و جایگاهی اینچنین، به آنها مجوز میدهد با جان آدمی بازی کنند و پاسخگو هم نباشند. یا قوه قضائیه و دادستانی؟ که طی این سالیان به کرات عدم استقلالشان اثبات شده است. یا ارگانهای بازداشت کننده و بازجویان که فرمانروایان اینگونه تاختوتازها هستند؟
سازمانها و نهادهای حقوق بشری دنیا بدانند حال رفقا و عزیزان ما در دستانی ست که بر گریبانشان دست انداختهاند.
سعید شیرزاد همچنان به خواستهی خود در اعتراض به عمل وحشیانه مسئولین زندان در اعتصاب غذا میباشد.
جان سعید در خطر است و سکوت ما این خطر را دو چندان میکند.
گلرخ ابراهیمی ایرایی
۲مهر۹۶ – بند زنان زندان اوین
