وضعیت جسمی زندانی سیاسی زینب جلالیان نامساعد گزارش شده است. او از حق دسترسی به خدمات پزشکی و ملاقات با خانواده خود محروم می باشد.
زندانی سیاسی زینب جلالیان دوران محکومیت خود را در زندان یزد و بدون رعایت اصل تفکیک جرائم سپری می کند.
او علیرغم ابتلا به بیماری های گوارشی، کلیوی و چشمی، از درمان تخصصی پزشکی محروم مانده است. همچنین به دستور وزارت اطلاعات، وی از اول مهرماه ۱۴۰۳ از ملاقات با خانواده محروم شده است.
زینب جلالیان، زن مبارز کرد، ۱۶ سال را در زندان های ایران سپری کرده و اکنون وارد هفدهمین سال حبس خود می شود. او قدیمی ترین و تنها زندانی سیاسی زن با حبس ابد در ایران است. او در زندان تحت شکنجه قرار گرفت و از حق مرخصی حتی برای معالجه محروم شد. وی همچنین به طور غیرقانونی و خشونت آمیز بین زندان های مختلف جابجا شده است.
زینب جلالیان در ۷ اسفند ۱۳۸۶ در کرمانشاه بازداشت شد و هم اکنون در زندان یزد محبوس می باشد. اما این زن کرد به صورت غیرقانونی و خشونت آمیز بین زندان های مختلف جابجا شده است.
حدود شش ماه قبل از انتقال به زندان یزد، ماموران امنیتی وی را به طور ناگهانی و بدون هیچ دلیلی از زندان خوی به زندان قرچک منتقل کردند. انتقال زینب جلالیان به زندان کرمان زمانی صورت گرفت که وی مبتلا به کووید ۱۹ بود و جهت بازگشت به زندان خوی در اعتصاب غذا به سر می برد. او را سپس به زندان کرمانشاه منتقل کردند، به رغم اینکه در بدو امر مسئولان زندان زنان کرمانشاه به دلیل وضعیت وخیم سلامتی خانم جلالیان، از پذیرفتن او در زندان کرمانشاه امتناع کردند.
خانم جلالیان برای دومین بار در زندان یزد به کووید ۱۹ مبتلا شد و در دوران نقاهت به دلیل عدم رسیدگی پزشکی دچار مشکلات ریوی و آسم شد. وضعیت جسمانی و سلامتی وی به دلیل بیماری های قبلی از جمله مشکلات کلیوی و گوارشی، برفک دهان، ناخنک چشم، ضعف بینایی، عفونت دندان و … رو به وخامت گذاشته است. به رغم وضعیت فیزیکی وخیم او، زینب را به مدت طولانی در یک اتاق عمومی به همراه افراد معتاد و در شرایط بسیار غیربهداشتی و بدون مراقبت های پزشکی لازم محبوس کردند.
به گفته وکلای زینب جلالیان، بر اساس قانون جدید مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲، ادامه حبس وی خلاف قانون بوده و او باید آزاد شود.
