در نامه ای که به تازگی از زندان به بیرون فرستاده شده است، مریم اکبری منفرد از ثبت دادخواهی علیه مقامات قضائیه که در اعدام خواهر و برادرانش دست داشته اند دفاع کرد.
در پی این اقدام، خانم اکبری منفرد از حق ملاقات با بستگانش محروم شده است و او را بدون هیچ ارتباطی در زندان اوین محبوس کرده اند.
خانم اکبری منفرد با شهامتی ستودنی در نامه خود نوشت: «گمان می کنید برای کسی مانند من چه چیزی می تواند باعث وحشت شود؟ شما چه چیزی برایم باقی گذاشته اید که مرا از محروم کردنش می ترسانید؟ شرم نمی کنید در برابر مادری که حتی نمی داند رنگ مورد علاقه دخترش چیست؟ حتی نمی داند غذای مورد علاقه دخترش چیست؟ نمی داند تفریح و سرگرمی دخترش چیست؟ و تهدید به قطع ملاقات می کنید؟!»
مریم اکبری منفرد، در ۲۶ مهر ۹۵ طی نامه ای از اوین خواهان دادخواهی بستگان اعدام شده اش در دهه ۶۰ شد، آنچه که با ممنوعیت ملاقات و ممنوعیت دسترسی وی به خدمات درمانی ضروری از سوی ماموران زندان همراه گردید و در بیانیه عفو بین الملل به تاریخ ۱۳آبان نیز منعکس گردید.
