ذیلاً گزارشی است از شرایط زنان زندانی سیاسی در زندان های مختلف ایران، مریم اکبری منفرد، آتنا دائمی و سمیه کارگر.
دو ماه بعد از تبعید قهرآمیز مریم اکبری منفرد به زندان سمنان، او همچنان تحت فشار و محدودیت های مختلف قرار دارد.
خانم اکبری منفرد تنها زندانی سیاسی در بند زنان زندان سمنان است و حبس او در این زندان ناقض اصل تفکیک جرائم است.
مسئولین زندان سمنان به او اجازه نمی دهند که مستقلاً با خانواده اش تماس بگیرد. یک مأمور زندان همواره باید او را در طی هر تماس همراهی کند و او باید از دفتر افسر نگهبان زندان با خانواده خود تماس بگیرد. در عین حال او به هیچ روزنامه و مطلب خواندنی دسترسی ندارد.
زندانی سیاسی دیگر آتنا دائمی همچنان در بند زنان زندان لاکان رشت به سر می برد. شرایط بهداشتی در این زندان به طور خاص در دوران شیوع کرونا وحشتناک است. پدر و مادر او که اخیراً وی را ملاقات کردند در رابطه با سلامتی او ابراز نگرانی کرده اند.
آتنا دائمی از بیماری های مختلفی رنج می برد از جمله بی حسی دست و پا، عفونت کلیه و عدم توازن هورمونی. او همچنین مشکوک به بیماری ام.اس و سرطان می باشد.
قضائیه رژیم برای آزادی موقت سمیه کارگر یک وثیقه ۵۰۰ میلیون تومانی تعیین کردند. خانم کارگر در زندان قرچک زندانی است ولی خانواده وی بضاعت پرداخت چنین وثیقه سنگینی را ندارد و او همچنان در بند باقی مانده است.سمیه کارگر، فارغ التحصیل رشته فلسفه از دانشگاه تبریز است. او به مدت بیش از دو ماه در بند ۲۰۹ زندان اوین محبوس بود. این زندانی کرد از یک بیماری نادر چشم رنج می برد و قدرت بینایی او در زندان به شدت تضعیف شده است. مسئولین زندان او را از دسترسی به داروها و رسیدگی های پزشکی محروم کرده اند.
