مریم اکبری منفرد، زندانی سیاسی محبوس در اوین در روز دهم دیماه ۹۹ وارد دوازدهمین سال از مدت محکومیت خود شد. وی از زمان بازداشت تا کنون حتی یک روز هم اجازه رفتن به مرخصی نداشته است.
زندانی سیاسی محبوس در اوین خانم اکبری منفرد در تاریخ ۱۰دی ۱۳۸۸ و پس از قیام عاشورای سال ۸۸ بازداشت و در خرداد ماه سال ۱۳۸۹ توسط دادگاه انقلاب تهران به ۱۵ سال حبس تعزیری محکوم شد.
اتهام این زن زندانی مقاوم محاربه از طریق عضویت در سازمان مجاهدین خلق ایران عنوان شده، اتهامی که او آن را هرگز نپذیرفته است.
خانم اکبری پس از حدود ۹ماه حبس در یکی از سلول های انفرادی بازداشتگاه وزارت اطلاعات در بند ۲۰۹ زندان اوین، بند متادون و بند زنان زندان اوین از مهر ماه سال ۸۹ در زندان گوهر دشت کرج (رجایی شهر) در حال گذراندن دوران محکومیت ۱۵ساله خود بود. وی در اردیبشهت سال ۹۰ به زندان مخوف قرچک ورامین منتقل شد. در آنجا پس از اعتراض به شرایط زندان و نوشتن نامه های اعتراضی متعدد از جمله به گزارشگر حقوق بشر سازمان ملل در امور ایران، به بند زنان زندان اوین منتقل شد.
جمعی از زندانیان سیاسی سابق در سالگرد دوازدهمین سال محکومیت این زن زندانی سیاسی خواستار آزادی وی از زندان شدند.
این زندانی سیاسی در تاریخ ۲۱ خرداد ۹۹ جهت تفهیم اتهام به دلیل پرونده جدیدی که برای او گشوده شده است به دادسرای اوین احضار شد. اما او به دلیل عدم دریافت کتبی احضاریه، عدم دسترسی به وکیل و همچنین شیوع ویروس کرونا از حضور در جلسه دادگاه خودداری کرد.
مریم اکبری منفرد مادر سه دختر است. او در طول سالهای طولانی که در زندان به سر برده از حق آزادی مشروط و حتی یک روز مرخصی برای دیدار دخترانش محروم مانده است. او از بیماریهای تیروئید و روماتیسم مفصلی رنج می برد.
مریم اکبری منفرد که یک برادر و خواهرش در جریان قتلعام زندانیان سیاسی در تابستان ۱۳۶۷ اعدام شدهاند، و دو برادر دیگرش را در جریان اعدامهای وحشیانه دهه ۶۰ از دست داده است.
