سخنرانی غزل افشار مسئول انجمن جوانان ایرانی در ایتالیا

سخنرانی در مراسم سالگرد تأسیس سازمان مجاهدین خلق ایران غزل افشار

روز ۱۵ شهریور ۱۳۹۹ در مراسم گرامیداشت سالگرد تأسیس سازمان مجاهدین خلق ایران غزل افشار مسئول انجمن هواداران سازمان مجاهدین در ایتالیا و فرزند مجاهد شهيد امير افشار، سخنرانی کرد. این مراسم به صورت یک کنفرانس آنلاین با اشرف ۳ و با حضور ۳۰۰ جامعه ایرانی از ۱۸ کشور و هموطنان از ۲۴ کشور جهان برگزار شد. خانم غزل افشار در سخنان خود گفت:‌

به خواهر مریم عزیز سلام می‌کنم و پنجاه و شش ساله شدن سازمان مجاهدین رو بهشون تبریک می گویم.

من غزل هستم از ایتالیا. مادرم مجاهد در اشرف۳ است و پدرم وقتی فقط ۴ سال داشتم به‌ دست رژیم کشته شد. اسم پدرم را که امیر بود روی پسرم گذاشتم تا وقتی بزرگ شد به پدربزرگش افتخار کند.

اما من فقط به ‌خاطر این‌که پدر و مادرم مجاهد بودند به سمت سازمان نیامدم. وقتی بزرگ شدم روزی به یک فیلم از خانواده‌ مان برخوردم که پدرم آن را گرفته بود. این فیلم نشان می‌ داد که خانواده ما یک خانواده خوشبخت پر از عاطفه بود و پدر و مادرم به من که تنها دخترشان بودم خیلی علاقه داشتند. از دیدن این فیلم تکان خوردم و برایم سؤال شد که چرا پدر و مادرم که یک زندگی ساده و راحت داشتند مسیر دیگه‌ای را انتخاب کردند؟ خیلی بهش فکر کردم و به جواب رسیدم. آنها از خانواده خودشان گذشتند تا خوشبختی و راحتی را برای میلیونها خانواده ایران بیاورند. من که خودم مادر هستم خیلی خوب می‌فهمم برای مادرم این‌که کودکش را نبیند چقدر سخت بوده. چرا این انتخاب سخت را کرد؟ او مبارزه با رژیم را انتخاب کرد تا میلیونها کودک دیگر ایرانی زندگی راحت داشته باشند و مجبور نباشند در فقر و بدبختی زندگی کنند. من از انتخاب  های پدر و مادرم توانستم ارزش های بالای مجاهدین را بشناسم و اینطوری بود که جذب سازمان شدم و انتخاب کردم من هم هر کاری از دستم بربیاید برای سازمان بکنم. حتی وقت کمتری با پسرم که خیلی دوستش دارم بگذرانم تا بتوانم وقت بیشتری برای مبارزه‌ ام با رژیم بگذارم و به سهم خودم به سرنگونی رژیم سرعت بدهم. آخر از مجاهدین یاد گرفتم که کودکان محرومی که در ایران زیر دست و پای آخوند ها له می شوند را مثل پسر خودم و حتی بیشتر از پسر خودم دوست داشته باشم.

در آخر صحبت هایم می خواهم به کانون‌ های شورشی درود بفرستم. خیلی برایشان احترام قائلم و به آنها افتخار می‌کنم و می خواهم حالا که صدای مرا می‌شنوند به آنها بگویم شما مایه شرف و افتخار کشور عزیز ما ایران هستید. ای کاش می توانستم در کنار شما باشم ولی حالا که اینجا هستم به شما قول میدهم که در هر کجا صدای شما خواهم بود. شما تنها نیستید. همه ما با شما هستیم و با کمک هم ایران را آزاد خواهیم کرد.

به خواهر مریم هم می گویم: حاضر حاضر حاضر