روز شنبه اول آبان ۱۳۹۵ کنفرانسی در حمایت از جنبش دادخواهی مقاومت ایران در دانشگاه ساساری ایتالیا برگزار شد.
این کنفرانس تحت عنوان «۱۹۸۸: کشتار پنهان و نقض حقوق بشر در ایران» با هدف جلب توجه به استمرار نقض سیستماتیک حقوق بشر در ایران برگزار شد و در عین حال به گرامیداشت یاد ۳۰هزار زندانی سیاسی قتل عام شده در سال ۱۳۶۷ و بررسی وضعیت سیاسی، تاریخی و حقوقی ایران پرداخت.
شهردار ساساری، مدیر عفو بین الملل، و نمایندگان ایتالیایی در این کنفرانس شرکت کردند. هیأتی از کمیسیون زنان شورای ملی مقاومت ایران سخنرانان اصلی این جلسه بودند.
گرداننده و رئیس کنفرانس، دكتر ويرجينيا پيش بين، در افتتاح جلسه بر اهمیت محکومیت اعدامهای جمعی و سرکوب زنان در ایران تأکید کرد چرا که این نقض حقوق بشر در ایران ادامه دارد.
سپس خانم رافائلا سائو، مشاور سياسي- فرهنگي شهردار ساساري ضمن خوش آمد گويي به هیأت کمیسیون زنان شورای ملی مقاومت، در بخشی از سخنان خود گفت: «آنچه كه امروز اين دوستان ما از ما مي خواهند برانگيختن افكار عمومي در رابطه با مواردي از نقض حقوق بشر و قتل عامي است كه در كشورشان رخ داده كه توضیحات و اسناد آنرا به همراه آورده اند… از شما تشكر مي كنم به خاطر آنچه كه براي برانگيختن افكار عمومي جامعه ما از خشونت و نسل كشي كه در كشورتان صورت گرفته است انجام مي دهيد و ما را نسبت به آن آگاه و مسئول مي كنيد.»
خانم الهه ارجمندي از کمیسیون زنان شورای ملی مقاومت سخنران اصلی این جلسه بود. خانم ارجمندی به توضیح چگونگی قتل عام 30000 زنداني سياسي در سال 1367 به فتواي خميني پرداخت. عمده قربانیان این قتل عام از اعضا و وابستگان سازمان مجاهدین خلق ایران بودند. خانم ارجمندی تأکید کرد که بعد از ۲۸ سال اکنون زمان آن فرا رسیده است که از جانب همه آنهایی که در این نسل کشی به قتل رسیدند و همه خانواده هایی که هنوز از محل دفن عزیزانشان اطلاعی ندارند به دادخواهی برخیزیم.
الهه ارجمندی با اشاره به پايداري زنان و دخترانی که در سال ۱۳۶۷ قتل عام شدند، گفت: «بر اساس گزارشات موجود ۸۰درصد از زنان مجاهد که در بند ۳ زنان اوین محبوس بودند تا شهریور ۶۷ اعدام شده بودند.» او سپس به توضیح برخی نمونه ها از جمله اعدام زنان باردار و دختر ۱۵ساله ای پرداخت که تنها دو روز قبل تر برای در هم شکستن مقاومت برادرش به زندان برده شده بود.
سپس تنها به این خاطر که او حاضر نشده بود برادر اعدام شده اش را لعن کند، او را نیز اعدام کردند.
خانم ارجمندی همچنین بر نقش رهبران فعلی رژیم ایران تأکید کرد که عضو هیأت مرگ بودند و دستور اعدامها را صادر می کردند. از جمله مصطفی پورمحمدی که وزیر دادگستری فعلی در دولت روحانی. او از جامعه بین المللی و به طور خاص از ملل متحد خواست تا با تشکیل یک دادگاه ویژه، ترتیبات محاکمه آمران و عاملان این قتل عام را فراهم آورند.
سخنران بعدی خانم الهام زنجاني از کمیسیون زنان بود. وی به شرح نهادينه شدن سركوب زنان در ایران و مقاومت زنان ایرانی در مقابل رژیم آخوندی پرداخت. خانم زنجانی گفت: « یک رژیم بنیادگرا به مدت بیش از ۳۷ سال در ایران حکومت کرده است که خصوصیت اصلی آن دشمنی با زنان است. طی ۳-۴ دهه گذشته، در هیچ کجای جهان مثل ایران این تعداد زن اعدام نشده و یا در زندان مورد تعرض قرار نگرفته اند. ۱۲۰هزار تن از اعضای جنبش ما به دست رژیم ایران به خاطر مخالفت شان اعدام شده اند و حداقل ۳۰درصد آنها زنان بوده اند.»
خانم زنجانی افزود: «به رغم گستردگي و غلظت سركوب، رژيم ايران نه تنها موفق به پس راندن و خانه نشين كردن دختران و زنان ايران نشده است بلكه زنان ايراني به زنان پيشتاز مجاهد خلق و نقش رهبري كننده خانم رجوي در مقاومت ايران، موضوع زنان ايران و عدم تبعيت آنها از قوانين سركوبگرانه رژيم را به يك موضوع امنيت ملي براي رژيم تبديل كرده اند و خودشان نيز در صف مقدم تظاهرات و اعتراضات به عنوان موتور محرك قيام در ايران عمل مي كنند.»
خانم زنجانی با اشاره به برنامه ده ماده ای خانم رجوی گفت که مقاومت ایران بعد از سرنگونی رژیم خواستار ایجاد یک حکومت دموکراتیک که به جدایی دین از دولت، آزادی و برابری معتقد است، می باشد و مجازات اعدام را ملغی خواهد کرد.» وی از حاضرین خواست تا از زنان ستمدیده ایران و مقاومت ایران حمایت کنند.
سومين سخنران خانم سميرا نريمان، نماینده انجمن جوانان ايراني ايتاليا، بود که درباره فعالیت های گروهشان در حمایت از جنبش دادخواهی توضیح داد و گفت که آنها از هر فرصتی برای اطلاع رسانی درباره حقوق جوانان ایرانی استفاده می کنند.
پايان بخش قسمت اول كنفرانس آكت يادبود شهداي قتل عام بود كه توسط چهار خانم ايتاليايي برگزار شد. در اين قسمت چهار خانم كه هر كدام عكسي از يك شهيد و شمعي در دست داشتند به عنوان زنان شهيد قتل عام شده از داخل جمعيت پشت بلندگو آمده و با خواندن مختصري از بيوگرافي شكر محمدزاده، دكتر شورانگيز كريميان، فروزان عبدي و منيره رجوي، مظلوميت زندانيان در قتل عام 67 و استواري آنها را بيان كردند که حضار را به شدت تحت تأثیر قرار داد.
قسمت دوم كنفرانس بحث تكنيكي و حقوقي در مورد قتل عام و قوانين زن ستيزانه رژيم از منظر حقوق و حقوق بين الملل بود كه سخنرانان اين بخش كنفرانس، خانم دكتر استفانيا فوسكو Stefania Fusco و خانم دكتر ماريا كريستينا كارتا Maria Cristina Carta بودند.
دخانم فوسکو با برشمردن حقوق اساسی زنان و مقایسه آن با ماده های قانون اساسی رژیم ایران، توضیح داد که چگونه بنیادهای این رژیم بر سرکوب زنان گذاشته شده است.
خانم کارتا درباره گزینه های موجود در قوانین و معاهدات بین المللی برای محاکمه عاملان قتل عام ۱۳۶۷ صحبت کرد و حمایت خود از جنبش دادخواهی را اعلام و بر ضرورت این محاکمه تأکید نمود.
سخنران پاياني كنفرانس، شهردار ساساري آقاي نيكولا سانا Nicola Sanna بود
كه ضمن تقدير از برگزاري كنفرانس و ابراز خوشبختي از اينكه اين جلسه در شهر ساساري برگزار شده گفت: «تبريكات من به خصوص به خانمهاي حاضر است زيرا كه رئيس جمهور منتخب اين مقاومت يك زن مي باشد و اين خيلي معني دارد و يك پيام مهمي دارد و آن اينكه اين مبارزه در سطح ملي و نيز بين المللي توسط اينها هدايت مي شود و آنها قهرمانان آزادي و دمكراسي هستند و اين براي تمام زنان، نه تنها زنان ايران بلكه همه جهان بسيار راهگشا و آموزنده مي باشد و اين وظيفه ما یعنی كساني كه در سيستمهاي اداري و دولتي فعال هستيم مي باشد تا بتوانيم اين برانگيختگي را در افكار عمومي گسترش دهيم و اين خشونت را كه نه تنها عليه زنان بلكه بر كل جامعه ايران اعمال می شود، محكوم كنيم و خواستار عدالت شويم».
آقاي شهردار تاكيد كرد: «ما و شهر مان در طرف آزاديخواهان و انقلابيون هستيم و به هيأت مقاومت ايران خوش آمد ميگوييم و از مبارزه اي كه براي آزادي و دمكراسي پيش مي برند حمايت مي كنيم».
در پايان كنفرانس، خانم دكتر ويرجينيا پيش بين بيانيه محكوميت قتل عام را قرائت کرد که توسط میهمانان و نفرات شركت كننده در کنفرانس امضا شد.
در بيرون سالن نمایشگاهی از پوسترهاي مربوط به قتل عام سال ۶۷ ترتیب داده شده بود که مورد استقبال شرکت کنندگان قرار گرفت.
رسانه ها و تلویزیون استان ساردینیا که شهر ساساری در آن قرار دارد، به این کنفرانس پوشش خبری دادند.
 |  |
