روز سه‌شنبه 25نوامبر به‌مناسبت روز جهانی منع خشونت علیه زنان جلسه‌ای در سالن فرمانداری، شهر پسکارا ایتالیا برگزار گردید. در این جلسه که به ابتکار خانم ساندرا سانتاونره مشاور شهرداری پسکارا در امر برابری زن و مرد، برگزار گردید علاوه بر آقای آنتونیو دی مارکو فرماندار پسکارا،
خانم کیارا ترولّی مشاور امور اقتصادی و فرهنگی شهرداری اسپولتوره، خانم فرانچسکا اسبورجا عضو شورای شهر اسپول توره، خانم فریده کریمی عضو کمیسیون زنان شورای ملی مقاومت، خانم شاهد شعله نماینده انجمن زنان دموکراتیک ایرانی در شهر پسکارا و اسماعیل محدث مترجم کتاب خورشید را نمی‌توان به زنجیر کشید که خاطرات زندان مجاهد شهید پوران نجفی و مجاهد خلق هنگامه حاج حسن می‌باشد حضور داشتند
در ابتدای برنامه خانم ساندرا سانتاونره مشاور شهردار پسکارا در امر برابری زن و مرد طی سخنانی گفت: قبل از هر چیز باور این همه خشونت علیه زنان ساده نیست می‌بایست زنانی که مورد خشونت قرار می‌گیرند را کمک کرد تا دوباره به زندگی برگردند. وی با اشاره به نویسندگان کتاب خورشید را نمی‌توان به زنجیر کشید، گفت: امروز در مورد این دو زن صحبت می‌کنیم که از زندانهای رژیم ایران زنده بیرون آمده‌اند و ما به‌عنوان یک نهاد سیاسی می‌بایست صدای آنها را به گوش همه برسانیم.
سپس آقای آنتونیودی مارکو فرماندار پسکارا طی سخنان کوتاهی گفت: در برخی از نقاط دنیا اوضاع زنان اسفناک می‌باشد چرا که در این کشورها حقوق‌بشر اولویت ندارد. برای ما بسیار جالب است که در جریان مبارزه زنان در سایر نقاط دنیا قرار بگیریم.
اگر چه داستان غم‌انگیز این زنان برای ما تأسف‌بار است، اما ما نمی‌توانیم چشم هایمان را بر روی این واقعیت ببندیم.
خانم کیارا ترولّی مشاور امور اقتصادی و فرهنگی شهرداری اسپولتوره با اشاره به کتاب خورشید را نمی‌توان به زنجیر کشید گفت: هنگامی‌که کتاب ‘خورشید را نمی‌توان به رنجیر کشید’ را می‌خواندم به‌شدت تحت تأثیر قرار گرفتم؛ از یک طرف به‌خاطر جنایات وحشیانه رژیم حاکم بر ایران و از طرف دیگر به‌دلیل روحیه مقاومت در زنان زندانی که در تمام طول مدت در بند بودن آنها ادامه داشت.
اگر چه کشورهای غربی به‌خاطر ملاحظات اقتصادی چشم بر روی اوضاع اسفناک حقوق‌بشر در ایران می‌بندند ما نمی‌بایست خواهرانمان را در ایران فراموش کنیم. زندگی سیاسی پوران و دورۀ زندانی بودن او مرا به‌شدت تحت تأثیر قرار داد. من خواندن این کتاب را، که با تبحر ترجمه شده است، به همه توصیه می‌کنم.
فرانچسکا اسبورجا، عضو شورای شهر اسپول توره سخنران بعدی این جلسه بود وی به اشاره به خشونت علیه زنان گفت: ما می‌بایست رفع خشونت از زنان را در برنامه روزمره امان قرار بدهیم. ما قبل از هر چیز احتیاج داریم در مورد خشونت بر علیه زنان در سایر نقاط دنیا مطلع شویم و این کتاب، ‘خورشید را نمی‌توان به زنجیر کشید’ این فرصت را به ما می‌دهد که از زبان خود این مبارزین، در جریان رزم آنها و خشونتی که تحمل کردند قرار بگیریم.
اسماعیل محدث مترجم کتاب خورشید را نمی‌توان به زنجیر کشید نیز گفت:
قبل از هر چیز اجازه بدهید از این‌که در روز رفع خشونت از زنان در این جلسه حضور دارم خرسندی عمیقم را ابراز بکنم
در مورد کتاب خاطرات پوران نجفی و هنگامه حاج حسن، تنها به گفتن این نکته اکتفا می‌کنم که آنها این شانس استثنایی را داشتند که از زندان خمینی زنده بیرون بیایند، و پس از تأمل چند ساله آنچه را فقط خودشان شخصاً دیده و یا تحمل کردند را به رشته تحریر درآوردند. داستان مقاومت زنان ایران داستان مبارزۀ همه ما برای آزادی است. فراموش نکنیم که ما 99% هستیم و کسانیکه، در هر نقطه دنیا، می خواهند ما را به زنجیر بکشند فقط 1% هستند. پس شک نکنید که ما حتماً پیروز می‌شویم.
شاهد شعله، نمایندۀ انجمن زنان دموکراتیک ایرانی در پسکارای ایتالیا با اشاره به وضعیت زنان در ایران گفت: من عضو انجمن زنان دموکراتیک ایرانی در ایتالیا هستم که در صدر برنامه‌اش افشاگری جنایات رژیم آخوندی، به‌ویژه در مورد زنان ایرانی، قرار دارد. زمانیکه من به مشاوران شهرداری پسکارا و اسپولتوره پیشنهاد ترتیب برنامه‌ای برای معرفی کتاب خاطرات دو زن زندانی در رژیم مذهبی ایران را دادم آنها با شوق ان را پذیرفتند و من امروز بسیار خوشحالم که در روز رفع خشونت از زنان با حضور گستردۀ زنان در این سالن روبه‌رو شده‌ام. ما، زنان ایرانی با کمک شما حتماً در مبارزه‌مان برای آزادی پیروز خواهیم شد.
خانم فریده کریمی عضو کمسیون زنان شورای ملی مقاومت با اشاره به موقعیت زنان در مقاومت ایران گفت: من به‌طور خاص می‌خواهم در مورد مسأله بنیادگرایی صحبت بکنم. بنیادگرایی که قلب آن در ایران است. در این کتاب خواهرانمان پوران و هنگامه توضیح می‌دهند که چگونه بنیادگرایی در ایران شکل گرفت و با چه سرکوبی توانست در قدرت بماند. و از طرف دیگر در این خاطرات ما می‌بینیم که چطور یک نسل علیه این بنیادگرایی به مبارزه برخاست و جالب این است که حتی در زندان نیز به مبارزه خودشان ادامه دادند. زنان شجاعی که در مقابل شکنجه‌ها سر فرود نیاوردند.
همچنین در دوازدهمین فستیوال کتاب در شهر پیزا در ایتالیا جلسه‌ای در معرفی کتاب ‘نمی‌توان خورشید را به زنجیر کشید’ با حضور داچا مراینی، نویسندۀ شهیر ایتالیایی برگزار شد و حاضران در جلسه عمیقاً تحت تأثیر خاطرات این دو مجاهد خلق و مقاومت زنان زندانی در ایران تحت حاکمیت آخوندهای زن‌ستیز، قرار گرفتند.
‘ ناشر کتاب گا ئتا نو بستی» که پیش از این چندین کتاب از مقاومت ایران را منتشر کرده بود، ضمن ابراز خوشنودی به‌خاطر انتشار این کتاب تأکید کرد که این کوچکترین کاری است که می‌توان برای کسانی که برای حرمت آزادی از همه چیز خود گذشته‌اند انجام داد. وی گفت، ما باید صدای کسانی باشیم که مقاومتشان احترام همه را برمی‌انگیزد
سپس اسماعیل محدث مترجم کتاب ‘نمی‌توان خورشید را به زنجیر کشید’ در شرح این کتاب گفت: بازگویی خاطرات زندان بار سنگین مسئولیتی است که هر زندانی رها شده از زندانهای رژیم خون‌آشام حاکم بر ایران بر روی شانه‌هایش احساس می‌کند. وی تأکید کرد: اگر چاه خشونت رژیم ارتجاعی عمیق است اما کوه ستبر ارادۀ مقاومت بسا بلندتر است.
داچا مراینی بانوی بزرگ ادبیات ایتالیا که به‌شدت تحت تأثیر و مجذوب شجاعت زنان ایرانی در زندانهای مخوف رژیم آخوندی قرار گرفته بود، برای کتاب ‘نمی‌توان خورشید را به زنجیر کشید’ پیشگفتار بلند و پرشوری نوشته است، وی در شرح این کتاب به خلاصه‌ای از زندگی مجاهد شهید پوران نجفی و همچنین هنگامه حاج حسن و دیگر دختران و پسرانی که پس از سقوط دیکتاتوری سلطنتی با شوق و شعف بسیار پا به میدان سیاست گذاشتند تا میهنشان را بسازند اشاره کرد. و گفت: چگونه خیل عظیم جوانان پرشور که به صفوف مجاهدین خلق می‌پیوستند و در مبارزۀ صلح‌آمیز برای آزادی ایران سر از پا نمی‌شناختند. چگونه دخترکان میلیشیا روزنامه پرفروش مجاهد را زیر لباسهایشان پنهان می‌کردند تا از دست برد اوباشان حزب الهی در امان بمانند، .
داچا مراینی در مورد مبارزۀ مجاهدین در دوره دو سال و نیمه ابتدای حکومت آخوندی گفت: در این دوره سازمان مجاهدین خلق ایران تمام تلاش خود را کرد تا مبارزه برای آزادی و دموکراسی را بدون هیچ‌گونه پاسخگویی به خشونت روزافزون رژیم تازه به دوران رسیده به پیش ببرد و در این مسیر دهها شهید هم نثار کرد.
نویسنده ایتالیایی شدت خشونت در زندانهای رژیم آخوندی و مقاومت همه‌جانبه زندانیان را با شکنجه و مقاومت اولین گروندگان مسیحیت در دوهزار سال پیش مقایسه نمود و مقاومت زنان در زندانهای رژیم آخوندی را نمونه‌ای از زنان ایرانی با عشق عمیق به آزادی توصیف کرد. که شور آزادی مردم و میهنشان آنها را به راه مبارزه و مقاومت کشاند؛
سخنرانان در جلسه معرفی کتاب ‘نمی‌توان خورشید را به زنجیر کشید’ تأکید کردند که در این کتاب، این امر که چگونه بنیادگرایی مذهبی، تاریخ ایران و جهان را تغییر داده، در لابلای خاطرات زندانیان مشاهده می‌شود. ‘
همچنین از طرف دیگر نشان می‌دهد که اولین قربانیان بنیادگرایی اسلامی زنان مسلمانی می‌باشند که در برابر ارتجاع مذهبی قد علم کردند. در این نبرد دختران و زنان ایرانی در صف مقدم نبرد مقدس برای آزادی قرار دارند.
