روز شنبه ۲ اسفند ۱۴۰۴ (۲۱ فوریه ۲۰۲۶)، در آستانه ۸ مارس روز جهانی زن، کمیسیون زنان شورای ملی مقاومت ایران میزبان یک کنفرانس بین المللی با عنوان «رهبری زنان، ضرورت یک ایران آزاد و جمهوری دموکراتیک» در پاریس بود. در این کنفرانس که با حضور زنان قانونگذار، دانشگاهیان ، متفکران و شخصیت های برجسته سیاسی برگزار شد، سخنرانان بر مسئله مشارکت سیاسی و رهبری زنان به عنوان عنصر تعیین کننده در یک جامعه دموکراتیک انگشت گذاشتند.
در این کنفرانس میشل آلیوماری، وزیر امور خارجه و اروپا، وزیر دادگستری و آزادیها، وزیر کشور و وزیر دفاع سابق فرانسه (۲۰۱۱-۲۰۰۲) حضور داشت و سخنرانی کرد. مشروح سخنرانی در زیر آمده است:
میشل آلیوماری: جهان به زنان و یک ایران دموکراتیک نیاز دارد که به ثبات منطقه کمک کند
رئیس محترم، مریم رجوی عزیز، دوستان ایرانی عزیز حاضر در اینجا، در اشرف و در دیگر نقاط، که از تمامی کشورهای اروپایی، از ایالات متحده و بسیاری کشورهای دیگر آمدهاند تا حمایت خود را اعلام کنند،
میخواهم به شما بگویم که چقدر خوشحالم که اندکی پیش از موعد تقویمی، این روز حقوق زنان را با شما گرامی میدارم. روز جهانی زن، پیش از هر چیز، روزی است که در آن نقش زنان را در تمامی جوامع پاس میداریم. ما آنان را نهتنها بهعنوان مادران و همسران، بلکه بهویژه بهعنوان کسانی که بار زندگی روزمره را بر دوش میکشند و فرهنگ، سلامت، دموکراسی، ورزش و علم را پیش میبرند، تجلیل میکنیم. بیدلیل نیست که جوایز نوبل به زنان نیز تعلق گرفته است، از جمله زنانی ایرانی که باید به آنان درود گفت و نقش زنان را در تمامی این عرصهها به رسمیت شناخت.
روز زن همچنین روزی است که ما، کسانی که از این حقوق بهرهمندیم، بر حقوق زنان تأکید میکنیم: حق آموزش، حق آزادی، حق انتخاب آزادانه شغل، حق رفتوآمد به دلخواه، و حق اندیشیدن بهدلخواه. در همه کشورها، زنان نقشی برای ایفا کردن دارند و باید در تمامی تصمیمهای بزرگ که آینده کشورشان، آینده خانوادهشان و نیز آینده بشریت را دربرمیگیرد، مشارکت داده شوند. یادآوری این نکته ضروری است، زیرا اگر این امر در دموکراسیهای ما صادق است، هنوز کشورهای بسیاری هستند که در آنها این واقعیت نادیده گرفته میشود، کشورهایی که در آنها زنان از ایفای نقشی که میتوانند برای خیر کشور و بشریت داشته باشند، محروم هستند.
روز جهانی زن همچنین فرصتی است تا همبستگی، حمایت و محبت خود را نسبت به زنان و مردان ایرانی ابراز کنیم؛ آنان که با شجاعتی و ارادهای بینظیر در برابر یکی از مردسالارترین و بیرحمترین رژیمهای جهان ایستادهاند. رژیمی که از کشتن دهها هزار نفر، بهویژه زنان، ابایی ندارد؛ تنها به این دلیل که شهروندان جرئت میکنند بگویند از وضعیت موجود راضی نیستند، از زندگی زیر سایه دیکتاتوری به ستوه آمدهاند، از تهدید شدن خستهاند و در نهایت از محروم شدن از حق زندگی به تنگ آمدهاند.
به باور من، دوستان عزیز، این خود نمادی است از اینکه ما اینجا گرد آمدهایم پیرامون یک زن ایرانی که سالها، بلکه دهههاست، آرمانهای زنان و مردان یک ملت را بر دوش میکشد: آرمان آزادی، دموکراسی و به رسمیت شناختن برابری میان زنان و مردان؛ زنی که ریاست یک حزب و یک جنبش را بر عهده دارد که بیش از ۵۶ درصد شرکتکنندگان آن را زنان تشکیل میدهند. این زن را میخواهم که همگی تشویق کنیم و محبت خود را به او ابراز داریم: مریم رجوی.
میشل آلیوماری: مردم ایران میکوشند به بهای جانشان از ارزشهایی دفاع کنند که ارزشهای شما نیز هست
و اگر اجازه دهید، میخواهم بگویم چه چیزی در طول این سالها پیوند ما را شکل داده است: اینکه مریم رجوی هرگز تغییر نکرده است. او هرگز در باورهای خود دچار تزلزل نشده است. بسیار آسان است که وقتی فرصتهایی به ظاهر پدیدار میشود، گفته شود: «خود را تطبیق میدهیم و به سوی آنچه مفیدتر است میرویم.» اما نه، مریم رجوی از باورهای راسخ برخوردار است، باورهایی که همواره از آنها دفاع کرده است، از جمله این باور بنیادین که زنان نقشی ضروری در دموکراسی و صلح دارند، البته پیش از هر چیز در ایران، زیرا تغییر رژیم از دل مردم برخواهد خاست، و نیز فراتر از ایران، در سراسر جهان.
دوستان عزیز، این همچنین فرصتی است تا یادآوری کنیم که آینده ایران به هیچوجه نمیتواند آینده ملاها باشد. یک کشور بزرگ به مردم خود دموکراسی واقعی بدهکار است و تا زمانی که این رژیم برقرار است، دموکراسی ممکن نخواهد بود. بدون حضور زنان در تمامی نهادهای تصمیمگیری، دموکراسی تحقق نمییابد. هر رژیمی که بخواهد جایگزین رژیم ملاها شود یا آن را تداوم بخشد، اما این حقیقت بدیهی را که زنان نقشی اساسی در دموکراسی دارند به رسمیت نشناسد، به هیچوجه نمیتواند رژیمی دموکراتیک و در نتیجه رضایتبخش تلقی شود.
همچنین بدون آزادی بیان، آزادی مذهب، آزادی عمل و آزادی برای هر زن و مردی که بتواند انتخاب کند کجا و چگونه زندگی کند، دموکراسی معنا ندارد. بدون برابری میان زنان و مردان نیز دموکراسی وجود نخواهد داشت. این یکی از عناصر بنیادین است. این همان چیزی است که شما، مریم رجوی عزیز، سالهاست در برنامه خود اعلام کردهاید و همچنان از آن دفاع میکنید، و ما نیز در کنار شما از آن دفاع میکنیم. بیتردید، ما در فضایی نسبتاً آرام زندگی میکنیم و شکایتی نداریم. هنگامی که از اینجا خارج شویم، میتوانیم آزادانه آنچه را میاندیشیم بیان کنیم و آنگونه که میخواهیم زندگی کنیم.
و این برای ما بسیار آسانتر است از آنان که در خود ایران میکوشند به بهای جانشان از ارزشهایی دفاع کنند که ارزشهای شما نیز هست، مریم رجوی عزیز. اما میخواهیم به آنان بگوییم که با امکانات خود در کنارشان هستیم و تنها نیستند. گمان میکنم این همان پیامی است که باید به آنان رساند. ما قصد مداخله نداریم و نباید در روند تغییر رژیم دخالت کنیم، اما میخواهیم بگوییم که از شما حمایت میکنیم، در کنار شما ایستادهایم و تا آنجا که در توان داریم از مبارزه شما پشتیبانی میکنیم. بیان این نکته اهمیت دارد.
در زمانی که در برخی کشورها اصل دموکراسی زیر سؤال میرود، با پدیدهای تازه روبهرو هستیم. دموکراسی همواره بهعنوان آرمانی مطرح بوده است که باید به سوی آن حرکت کرد. امروز میبینیم برخی کشورهای بزرگ میکوشند چنین القا کنند که دموکراسی مفهومی است محدود به بخشی از جهان و میتوان آن را به نام مبارزه با نئواستعمار یا به نام حق انتخاب نظام سیاسی، بهآسانی زیر سؤال برد. این مسئلهای بنیادین است. از همین رو، در زمانی که درگیریها در جهان هر روز بیشتر، خشونتبارتر و خطرناکتر میشوند، ضروری است بار دیگر تأکید کنیم که دموکراسی و آزادی ارزشهایی هستند که باید در همهجا از آنها دفاع کرد. همچنین باید بار دیگر تأکید کنیم که از کسانی که از این ارزشها پاسداری میکنند، حمایت میکنیم.
بله، مریم رجوی؛ بله، دوستان عزیز. جهان به زنان نیاز دارد. جهان به ایرانی دموکراتیک نیاز دارد که بتواند به ثبات این منطقه کمک کند. جهان به شما، زنان ایرانی که اینجا و در اشرف حضور دارید، نیازمند است. آری، آینده صلح در جهان به توانایی شما در پیشبرد و تحقق ایدههایتان نیز بستگی دارد. به همین دلیل است که شما را تحسین میکنیم، از شما حمایت میکنیم و دوستتان داریم.
