امروز قطعنامه شورای حقوق‌بشر در ژنو مقر اروپایی سازمان ملل‌متحد به تصویب رسید. این قطعنامه چهارمین سالی است که به تصویب می‌رسد. رژیم بسیار تلاش کرد که در پوش بحث یو پی آر یا بررسی دوره‌یی وضعیت حقوق‌بشر ایران که امسال به‌طور استثنایی همزمان افتاده بود،
این قطعنامه رو به تصویب نگذراند و با کشورها به‌طور خاص کار کرده بود که رأی ندهند. بحثشم این است که بررسی دوره‌یی رژیم انجام می‌شه و بنابراین نیازی نیست گزارشگر ویژه وجود داشته باشه.
البته همه می‌دونیم بررسی دوره‌یی یو پی آر برای تمامی کشورهاست. ولی وقتی که کشوری مثل ایران وضعیت حقوق‌بشر به شکل حاد می‌رسه بنابراین نیاز هست که یک گزارشگر ویژه براش گذاشته بشه. این شامل حال همه کشورها نمی‌شه. تعداد بسیار معدودی از کشورها هستند که این وضعیت رو دارن و رژیم تلاش می‌کنه از این وضعیت خودشو خارج کنه. ولی کشورها هشیار هستند در شورای حقوق‌بشر طی یک ماه گذشته همه فعالیت داشتن.
از جمله مقاومت ایران طی یک ماه گذشته در ملاقاتهای متعدد در برگزاری دو اجلاس کناری در سخنرانیهایی که انجام داد وضعیت حقوق‌بشر و نقض حقوق‌بشری که رژیم در داخل ایران انجام می‌ده رو به اطلاع هیأتهای مختلف رسوند. امروز در رأی‌گیری هم که انجام شد اگر دقت بکنین بر خلاف تبلیغاتی که رژیم در داخل ایران انجام می‌دهد اتفاقاً کشورهای غربی فقط نبودن که به قطعنامه رأی دادند، اتفاقاً کشورهای آمریکای لاتین، کشورهای آسیایی و حتی آفریقایی هم بودند که به قطعنامه رژیم رأی مثبت دادند و فقط دوستان همیشگی رژیم که کشورهایی که مثل خود رژیم ناقض حقوق‌بشر هستند، مثل چین، مثل کوبا، پاکستان اینا به قطعنامه رژیم رأی رأی منفی دادند .
بنابراین وضعیت حقوق‌بشر ایران یک موضوع روی میزه به قول معروف و مورد بررسی قرار می‌گیره و رژیم نمی تواند با مانورهایی که می‌دهد، از جمله همین امروز یازده ان.جی.او، به‌اصطلاح ان.جی.او که دست‌پرورده رژیم هستند و همیگیشون در داخل ایران توسط رژیم حمایت می‌شوند، امروز اطلاعیه داده بودند و از کشورها خواسته بودند که به این قطعنامه رأی ندهند. ولی کشورها براشون مشخصه، رژیم در شورای حقوق‌بشر به دو شیوه کار می‌کنه.
یکی هیأت رسمیشه، یکی هم هیأتهای به‌اصطلاح غیر رسمیشه و همین به‌اصطلاح ان.جی.او هایی که با پول مردم ایران می‌فرسته این‌جا تا بتونن تبلیغی برای رژیم بکنند. ولی خوشبختانه با فعالیتهای متعددی که انجام شد، نتونستند مانع تصویب قطعنامه بشوند و احمد شهید یک سال دیگر به‌عنوان گزارشگر ویژه ایران مأموریت پیدا کرد که در مجمع عمومی و در اجلاس بعدی شورای حقوق‌بشر گزارش خودش را ارائه بدهد .
